Böjningsformer av verbet 'att avstycka, förgrena'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'usha33ibu
أُشَعِّبُ
jag - nutid
sha33abtu
شَعَّبتُ
jag - dåtid
'usha33ib
أُشَعِّب
jag - subjunktiv
'usha33ib
أُشَعِّب
jag - jussiv
du (m)
tusha33ibu
تُشَعِّبُ
du (m) - nutid
sha33abta
شَعَّبتَ
du (m) - dåtid
tusha33ib
تُشَعِّب
du (m) - subjunktiv
tusha33ib
تُشَعِّب
du (m) - jussiv
du (f)
tusha33ibiina
تُشَعِّبِينَ
du (f) - nutid
sha33abti
شَعَّبتِ
du (f) - dåtid
tusha33ibii
تُشَعِّبِي
du (f) - subjunktiv
tusha33ibii
تُشَعِّبِي
du (f) - jussiv
han
yusha33ibu
يُشَعِّبُ
han - nutid
sha33aba
شَعَّبَ
han - dåtid
yusha33ib
يُشَعِّب
han - subjunktiv
yusha33ib
يُشَعِّب
han - jussiv
hon
tusha33ibu
تُشَعِّبُ
hon - nutid
sha33abat
شَعَّبَت
hon - dåtid
tusha33ib
تُشَعِّب
hon - subjunktiv
tusha33ib
تُشَعِّب
hon - jussiv
vi
nusha33ibu
نُشَعِّبُ
vi - nutid
sha33abnaa
شَعَّبنَا
vi - dåtid
nusha33ib
نُشَعِّب
vi - subjunktiv
nusha33ib
نُشَعِّب
vi - jussiv
ni (m)
tusha33ibuuna
تُشَعِّبُونَ
ni (m) - nutid
sha33abtum
شَعَّبتُم
ni (m) - dåtid
tusha33ibuu
تُشَعِّبُوا
ni (m) - subjunktiv
tusha33ibuu
تُشَعِّبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tusha33ibna
تُشَعِّبنَ
ni (f) - nutid
sha33abtunna
شَعَّبتُنَّ
ni (f) - dåtid
tusha33ibna
تُشَعِّبنَ
ni (f) - subjunktiv
tusha33ibna
تُشَعِّبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yusha33ibuuna
يُشَعِّبُونَ
de (m) - nutid
sha33abuu
شَعَّبُوا
de (m) - dåtid
yusha33ibuu
يُشَعِّبُوا
de (m) - subjunktiv
yusha33ibuu
يُشَعِّبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yusha33ibna
يُشَعِّبنَ
de (f) - nutid
sha33abna
شَعَّبنَ
de (f) - dåtid
yusha33ibna
يُشَعِّبنَ
de (f) - subjunktiv
yusha33ibna
يُشَعِّبنَ
de (f) - jussiv
ni två
tusha33ibaani
تُشَعِّبَانِ
ni två - nutid
sha33abtumaa
شَعَّبتُمَا
ni två - dåtid
tusha33ibaa
تُشَعِّبَا
ni två - subjunktiv
tusha33ibaa
تُشَعِّبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yusha33ibaani
يُشَعِّبَانِ
de två (m) - nutid
sha33abaa
شَعَّبَا
de två (m) - dåtid
yusha33ibaa
يُشَعِّبَا
de två (m) - subjunktiv
yusha33ibaa
يُشَعِّبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tusha33ibaani
تُشَعِّبَانِ
de två (f) - nutid
sha33abataa
شَعَّبَتَا
de två (f) - dåtid
tusha33ibaa
تُشَعِّبَا
de två (f) - subjunktiv
tusha33ibaa
تُشَعِّبَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.