Böjningsformer av verbet 'att skaka om'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ur3idu
أُرعِدُ
jag - nutid
'ar3adtu
أَرعَدتُ
jag - dåtid
'ur3id
أُرعِد
jag - subjunktiv
'ur3id
أُرعِد
jag - jussiv
du (m)
tur3idu
تُرعِدُ
du (m) - nutid
'ar3adta
أَرعَدتَ
du (m) - dåtid
tur3id
تُرعِد
du (m) - subjunktiv
tur3id
تُرعِد
du (m) - jussiv
du (f)
tur3idiina
تُرعِدِينَ
du (f) - nutid
'ar3adti
أَرعَدتِ
du (f) - dåtid
tur3idii
تُرعِدِي
du (f) - subjunktiv
tur3idii
تُرعِدِي
du (f) - jussiv
han
yur3idu
يُرعِدُ
han - nutid
'ar3ada
أَرعَدَ
han - dåtid
yur3id
يُرعِد
han - subjunktiv
yur3id
يُرعِد
han - jussiv
hon
tur3idu
تُرعِدُ
hon - nutid
'ar3adat
أَرعَدَت
hon - dåtid
tur3id
تُرعِد
hon - subjunktiv
tur3id
تُرعِد
hon - jussiv
vi
nur3idu
نُرعِدُ
vi - nutid
'ar3adnaa
أَرعَدنَا
vi - dåtid
nur3id
نُرعِد
vi - subjunktiv
nur3id
نُرعِد
vi - jussiv
ni (m)
tur3iduuna
تُرعِدُونَ
ni (m) - nutid
'ar3adtum
أَرعَدتُم
ni (m) - dåtid
tur3iduu
تُرعِدُوا
ni (m) - subjunktiv
tur3iduu
تُرعِدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tur3idna
تُرعِدنَ
ni (f) - nutid
'ar3adtunna
أَرعَدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tur3idna
تُرعِدنَ
ni (f) - subjunktiv
tur3idna
تُرعِدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yur3iduuna
يُرعِدُونَ
de (m) - nutid
'ar3aduu
أَرعَدُوا
de (m) - dåtid
yur3iduu
يُرعِدُوا
de (m) - subjunktiv
yur3iduu
يُرعِدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yur3idna
يُرعِدنَ
de (f) - nutid
'ar3adna
أَرعَدنَ
de (f) - dåtid
yur3idna
يُرعِدنَ
de (f) - subjunktiv
yur3idna
يُرعِدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tur3idaani
تُرعِدَانِ
ni två - nutid
'ar3adtumaa
أَرعَدتُمَا
ni två - dåtid
tur3idaa
تُرعِدَا
ni två - subjunktiv
tur3idaa
تُرعِدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yur3idaani
يُرعِدَانِ
de två (m) - nutid
'ar3adaa
أَرعَدَا
de två (m) - dåtid
yur3idaa
يُرعِدَا
de två (m) - subjunktiv
yur3idaa
يُرعِدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tur3idaani
تُرعِدَانِ
de två (f) - nutid
'ar3adataa
أَرعَدَتَا
de två (f) - dåtid
tur3idaa
تُرعِدَا
de två (f) - subjunktiv
tur3idaa
تُرعِدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.