Böjningsformer av verbet 'att omge'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uTiifu
أُطِيفُ
jag - nutid
'aTaftu
أَطَفتُ
jag - dåtid
'uTwif
أُطوِف
jag - subjunktiv
'uTwif
أُطوِف
jag - jussiv
du (m)
tuTiifu
تُطِيفُ
du (m) - nutid
'aTafta
أَطَفتَ
du (m) - dåtid
tuTwif
تُطوِف
du (m) - subjunktiv
tuTwif
تُطوِف
du (m) - jussiv
du (f)
tuTiifiina
تُطِيفِينَ
du (f) - nutid
'aTafti
أَطَفتِ
du (f) - dåtid
tuTwifii
تُطوِفِي
du (f) - subjunktiv
tuTwifii
تُطوِفِي
du (f) - jussiv
han
yuTiifu
يُطِيفُ
han - nutid
'aTaafa
أَطَافَ
han - dåtid
yuTwif
يُطوِف
han - subjunktiv
yuTwif
يُطوِف
han - jussiv
hon
tuTiifu
تُطِيفُ
hon - nutid
'aTaafat
أَطَافَت
hon - dåtid
tuTwif
تُطوِف
hon - subjunktiv
tuTwif
تُطوِف
hon - jussiv
vi
nuTiifu
نُطِيفُ
vi - nutid
'aTafnaa
أَطَفنَا
vi - dåtid
nuTwif
نُطوِف
vi - subjunktiv
nuTwif
نُطوِف
vi - jussiv
ni (m)
tuTiifuuna
تُطِيفُونَ
ni (m) - nutid
'aTaftum
أَطَفتُم
ni (m) - dåtid
tuTwifuu
تُطوِفُوا
ni (m) - subjunktiv
tuTwifuu
تُطوِفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuTifna
تُطِفنَ
ni (f) - nutid
'aTaftunna
أَطَفتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuTwifna
تُطوِفنَ
ni (f) - subjunktiv
tuTwifna
تُطوِفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuTiifuuna
يُطِيفُونَ
de (m) - nutid
'aTaafuu
أَطَافُوا
de (m) - dåtid
yuTwifuu
يُطوِفُوا
de (m) - subjunktiv
yuTwifuu
يُطوِفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuTifna
يُطِفنَ
de (f) - nutid
'aTafna
أَطَفنَ
de (f) - dåtid
yuTwifna
يُطوِفنَ
de (f) - subjunktiv
yuTwifna
يُطوِفنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuTiifaani
تُطِيفَانِ
ni två - nutid
'aTaftumaa
أَطَفتُمَا
ni två - dåtid
tuTwifaa
تُطوِفَا
ni två - subjunktiv
tuTwifaa
تُطوِفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuTiifaani
يُطِيفَانِ
de två (m) - nutid
'aTaafaa
أَطَافَا
de två (m) - dåtid
yuTwifaa
يُطوِفَا
de två (m) - subjunktiv
yuTwifaa
يُطوِفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuTiifaani
تُطِيفَانِ
de två (f) - nutid
'aTaafataa
أَطَافَتَا
de två (f) - dåtid
tuTwifaa
تُطوِفَا
de två (f) - subjunktiv
tuTwifaa
تُطوِفَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.