Böjningsformer av verbet 'att avsäga sig sin tro'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ulHidu
أُلحِدُ
jag - nutid
'alHadtu
أَلحَدتُ
jag - dåtid
'ulHid
أُلحِد
jag - subjunktiv
'ulHid
أُلحِد
jag - jussiv
du (m)
tulHidu
تُلحِدُ
du (m) - nutid
'alHadta
أَلحَدتَ
du (m) - dåtid
tulHid
تُلحِد
du (m) - subjunktiv
tulHid
تُلحِد
du (m) - jussiv
du (f)
tulHidiina
تُلحِدِينَ
du (f) - nutid
'alHadti
أَلحَدتِ
du (f) - dåtid
tulHidii
تُلحِدِي
du (f) - subjunktiv
tulHidii
تُلحِدِي
du (f) - jussiv
han
yulHidu
يُلحِدُ
han - nutid
'alHada
أَلحَدَ
han - dåtid
yulHid
يُلحِد
han - subjunktiv
yulHid
يُلحِد
han - jussiv
hon
tulHidu
تُلحِدُ
hon - nutid
'alHadat
أَلحَدَت
hon - dåtid
tulHid
تُلحِد
hon - subjunktiv
tulHid
تُلحِد
hon - jussiv
vi
nulHidu
نُلحِدُ
vi - nutid
'alHadnaa
أَلحَدنَا
vi - dåtid
nulHid
نُلحِد
vi - subjunktiv
nulHid
نُلحِد
vi - jussiv
ni (m)
tulHiduuna
تُلحِدُونَ
ni (m) - nutid
'alHadtum
أَلحَدتُم
ni (m) - dåtid
tulHiduu
تُلحِدُوا
ni (m) - subjunktiv
tulHiduu
تُلحِدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tulHidna
تُلحِدنَ
ni (f) - nutid
'alHadtunna
أَلحَدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tulHidna
تُلحِدنَ
ni (f) - subjunktiv
tulHidna
تُلحِدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yulHiduuna
يُلحِدُونَ
de (m) - nutid
'alHaduu
أَلحَدُوا
de (m) - dåtid
yulHiduu
يُلحِدُوا
de (m) - subjunktiv
yulHiduu
يُلحِدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yulHidna
يُلحِدنَ
de (f) - nutid
'alHadna
أَلحَدنَ
de (f) - dåtid
yulHidna
يُلحِدنَ
de (f) - subjunktiv
yulHidna
يُلحِدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tulHidaani
تُلحِدَانِ
ni två - nutid
'alHadtumaa
أَلحَدتُمَا
ni två - dåtid
tulHidaa
تُلحِدَا
ni två - subjunktiv
tulHidaa
تُلحِدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yulHidaani
يُلحِدَانِ
de två (m) - nutid
'alHadaa
أَلحَدَا
de två (m) - dåtid
yulHidaa
يُلحِدَا
de två (m) - subjunktiv
yulHidaa
يُلحِدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tulHidaani
تُلحِدَانِ
de två (f) - nutid
'alHadataa
أَلحَدَتَا
de två (f) - dåtid
tulHidaa
تُلحِدَا
de två (f) - subjunktiv
tulHidaa
تُلحِدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.