Böjningsformer av verbet 'att pÃ¥verkas'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anfa3ilu
أَنفَعِلُ
jag - nutid
'infa3altu
إِنفَعَلتُ
jag - dåtid
'anfa3il
أَنفَعِل
jag - subjunktiv
'anfa3il
أَنفَعِل
jag - jussiv
du (m)
tanfa3ilu
تَنفَعِلُ
du (m) - nutid
'infa3alta
إِنفَعَلتَ
du (m) - dåtid
tanfa3il
تَنفَعِل
du (m) - subjunktiv
tanfa3il
تَنفَعِل
du (m) - jussiv
du (f)
tanfa3iliina
تَنفَعِلِينَ
du (f) - nutid
'infa3alti
إِنفَعَلتِ
du (f) - dåtid
tanfa3ilii
تَنفَعِلِي
du (f) - subjunktiv
tanfa3ilii
تَنفَعِلِي
du (f) - jussiv
han
yanfa3ilu
يَنفَعِلُ
han - nutid
'infa3ala
إِنفَعَلَ
han - dåtid
yanfa3il
يَنفَعِل
han - subjunktiv
yanfa3il
يَنفَعِل
han - jussiv
hon
tanfa3ilu
تَنفَعِلُ
hon - nutid
'infa3alat
إِنفَعَلَت
hon - dåtid
tanfa3il
تَنفَعِل
hon - subjunktiv
tanfa3il
تَنفَعِل
hon - jussiv
vi
nanfa3ilu
نَنفَعِلُ
vi - nutid
'infa3alnaa
إِنفَعَلنَا
vi - dåtid
nanfa3il
نَنفَعِل
vi - subjunktiv
nanfa3il
نَنفَعِل
vi - jussiv
ni (m)
tanfa3iluuna
تَنفَعِلُونَ
ni (m) - nutid
'infa3altum
إِنفَعَلتُم
ni (m) - dåtid
tanfa3iluu
تَنفَعِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tanfa3iluu
تَنفَعِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanfa3ilna
تَنفَعِلنَ
ni (f) - nutid
'infa3altunna
إِنفَعَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanfa3ilna
تَنفَعِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tanfa3ilna
تَنفَعِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanfa3iluuna
يَنفَعِلُونَ
de (m) - nutid
'infa3aluu
إِنفَعَلُوا
de (m) - dåtid
yanfa3iluu
يَنفَعِلُوا
de (m) - subjunktiv
yanfa3iluu
يَنفَعِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanfa3ilna
يَنفَعِلنَ
de (f) - nutid
'infa3alna
إِنفَعَلنَ
de (f) - dåtid
yanfa3ilna
يَنفَعِلنَ
de (f) - subjunktiv
yanfa3ilna
يَنفَعِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanfa3ilaani
تَنفَعِلَانِ
ni två - nutid
'infa3altumaa
إِنفَعَلتُمَا
ni två - dåtid
tanfa3ilaa
تَنفَعِلَا
ni två - subjunktiv
tanfa3ilaa
تَنفَعِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanfa3ilaani
يَنفَعِلَانِ
de två (m) - nutid
'infa3alaa
إِنفَعَلَا
de två (m) - dåtid
yanfa3ilaa
يَنفَعِلَا
de två (m) - subjunktiv
yanfa3ilaa
يَنفَعِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanfa3ilaani
تَنفَعِلَانِ
de två (f) - nutid
'infa3alataa
إِنفَعَلَتَا
de två (f) - dåtid
tanfa3ilaa
تَنفَعِلَا
de två (f) - subjunktiv
tanfa3ilaa
تَنفَعِلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.