Böjningsformer av verbet 'att bära sandaler, vara skodd'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anta3ilu
أَنتَعِلُ
jag - nutid
'inta3altu
إِنتَعَلتُ
jag - dåtid
'anta3il
أَنتَعِل
jag - subjunktiv
'anta3il
أَنتَعِل
jag - jussiv
du (m)
tanta3ilu
تَنتَعِلُ
du (m) - nutid
'inta3alta
إِنتَعَلتَ
du (m) - dåtid
tanta3il
تَنتَعِل
du (m) - subjunktiv
tanta3il
تَنتَعِل
du (m) - jussiv
du (f)
tanta3iliina
تَنتَعِلِينَ
du (f) - nutid
'inta3alti
إِنتَعَلتِ
du (f) - dåtid
tanta3ilii
تَنتَعِلِي
du (f) - subjunktiv
tanta3ilii
تَنتَعِلِي
du (f) - jussiv
han
yanta3ilu
يَنتَعِلُ
han - nutid
'inta3ala
إِنتَعَلَ
han - dåtid
yanta3il
يَنتَعِل
han - subjunktiv
yanta3il
يَنتَعِل
han - jussiv
hon
tanta3ilu
تَنتَعِلُ
hon - nutid
'inta3alat
إِنتَعَلَت
hon - dåtid
tanta3il
تَنتَعِل
hon - subjunktiv
tanta3il
تَنتَعِل
hon - jussiv
vi
nanta3ilu
نَنتَعِلُ
vi - nutid
'inta3alnaa
إِنتَعَلنَا
vi - dåtid
nanta3il
نَنتَعِل
vi - subjunktiv
nanta3il
نَنتَعِل
vi - jussiv
ni (m)
tanta3iluuna
تَنتَعِلُونَ
ni (m) - nutid
'inta3altum
إِنتَعَلتُم
ni (m) - dåtid
tanta3iluu
تَنتَعِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tanta3iluu
تَنتَعِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanta3ilna
تَنتَعِلنَ
ni (f) - nutid
'inta3altunna
إِنتَعَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanta3ilna
تَنتَعِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tanta3ilna
تَنتَعِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanta3iluuna
يَنتَعِلُونَ
de (m) - nutid
'inta3aluu
إِنتَعَلُوا
de (m) - dåtid
yanta3iluu
يَنتَعِلُوا
de (m) - subjunktiv
yanta3iluu
يَنتَعِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanta3ilna
يَنتَعِلنَ
de (f) - nutid
'inta3alna
إِنتَعَلنَ
de (f) - dåtid
yanta3ilna
يَنتَعِلنَ
de (f) - subjunktiv
yanta3ilna
يَنتَعِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanta3ilaani
تَنتَعِلَانِ
ni två - nutid
'inta3altumaa
إِنتَعَلتُمَا
ni två - dåtid
tanta3ilaa
تَنتَعِلَا
ni två - subjunktiv
tanta3ilaa
تَنتَعِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanta3ilaani
يَنتَعِلَانِ
de två (m) - nutid
'inta3alaa
إِنتَعَلَا
de två (m) - dåtid
yanta3ilaa
يَنتَعِلَا
de två (m) - subjunktiv
yanta3ilaa
يَنتَعِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanta3ilaani
تَنتَعِلَانِ
de två (f) - nutid
'inta3alataa
إِنتَعَلَتَا
de två (f) - dåtid
tanta3ilaa
تَنتَعِلَا
de två (f) - subjunktiv
tanta3ilaa
تَنتَعِلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.