Böjningsformer av verbet 'att ramma'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'unaaTiHu
أُنَاطِحُ
jag - nutid
naaTaHtu
نَاطَحتُ
jag - dåtid
'unaaTiH
أُنَاطِح
jag - subjunktiv
'unaaTiH
أُنَاطِح
jag - jussiv
du (m)
tunaaTiHu
تُنَاطِحُ
du (m) - nutid
naaTaHta
نَاطَحتَ
du (m) - dåtid
tunaaTiH
تُنَاطِح
du (m) - subjunktiv
tunaaTiH
تُنَاطِح
du (m) - jussiv
du (f)
tunaaTiHiina
تُنَاطِحِينَ
du (f) - nutid
naaTaHti
نَاطَحتِ
du (f) - dåtid
tunaaTiHii
تُنَاطِحِي
du (f) - subjunktiv
tunaaTiHii
تُنَاطِحِي
du (f) - jussiv
han
yunaaTiHu
يُنَاطِحُ
han - nutid
naaTaHa
نَاطَحَ
han - dåtid
yunaaTiH
يُنَاطِح
han - subjunktiv
yunaaTiH
يُنَاطِح
han - jussiv
hon
tunaaTiHu
تُنَاطِحُ
hon - nutid
naaTaHat
نَاطَحَت
hon - dåtid
tunaaTiH
تُنَاطِح
hon - subjunktiv
tunaaTiH
تُنَاطِح
hon - jussiv
vi
nunaaTiHu
نُنَاطِحُ
vi - nutid
naaTaHnaa
نَاطَحنَا
vi - dåtid
nunaaTiH
نُنَاطِح
vi - subjunktiv
nunaaTiH
نُنَاطِح
vi - jussiv
ni (m)
tunaaTiHuuna
تُنَاطِحُونَ
ni (m) - nutid
naaTaHtum
نَاطَحتُم
ni (m) - dåtid
tunaaTiHuu
تُنَاطِحُوا
ni (m) - subjunktiv
tunaaTiHuu
تُنَاطِحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tunaaTiHna
تُنَاطِحنَ
ni (f) - nutid
naaTaHtunna
نَاطَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tunaaTiHna
تُنَاطِحنَ
ni (f) - subjunktiv
tunaaTiHna
تُنَاطِحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yunaaTiHuuna
يُنَاطِحُونَ
de (m) - nutid
naaTaHuu
نَاطَحُوا
de (m) - dåtid
yunaaTiHuu
يُنَاطِحُوا
de (m) - subjunktiv
yunaaTiHuu
يُنَاطِحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yunaaTiHna
يُنَاطِحنَ
de (f) - nutid
naaTaHna
نَاطَحنَ
de (f) - dåtid
yunaaTiHna
يُنَاطِحنَ
de (f) - subjunktiv
yunaaTiHna
يُنَاطِحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tunaaTiHaani
تُنَاطِحَانِ
ni två - nutid
naaTaHtumaa
نَاطَحتُمَا
ni två - dåtid
tunaaTiHaa
تُنَاطِحَا
ni två - subjunktiv
tunaaTiHaa
تُنَاطِحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yunaaTiHaani
يُنَاطِحَانِ
de två (m) - nutid
naaTaHaa
نَاطَحَا
de två (m) - dåtid
yunaaTiHaa
يُنَاطِحَا
de två (m) - subjunktiv
yunaaTiHaa
يُنَاطِحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tunaaTiHaani
تُنَاطِحَانِ
de två (f) - nutid
naaTaHataa
نَاطَحَتَا
de två (f) - dåtid
tunaaTiHaa
تُنَاطِحَا
de två (f) - subjunktiv
tunaaTiHaa
تُنَاطِحَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.