Böjningsformer av verbet 'att knuffa'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anTaHu
أَنطَحُ
jag - nutid
naTaHtu
نَطَحتُ
jag - dåtid
'anTaHa
أَنطَحَ
jag - subjunktiv
'anTaH
أَنطَح
jag - jussiv
du (m)
tanTaHu
تَنطَحُ
du (m) - nutid
naTaHta
نَطَحتَ
du (m) - dåtid
tanTaHa
تَنطَحَ
du (m) - subjunktiv
tanTaH
تَنطَح
du (m) - jussiv
du (f)
tanTaHiina
تَنطَحِينَ
du (f) - nutid
naTaHti
نَطَحتِ
du (f) - dåtid
tanTaHii
تَنطَحِي
du (f) - subjunktiv
tanTaHii
تَنطَحِي
du (f) - jussiv
han
yanTaHu
يَنطَحُ
han - nutid
naTaHa
نَطَحَ
han - dåtid
yanTaHa
يَنطَحَ
han - subjunktiv
yanTaH
يَنطَح
han - jussiv
hon
tanTaHu
تَنطَحُ
hon - nutid
naTaHat
نَطَحَت
hon - dåtid
tanTaHa
تَنطَحَ
hon - subjunktiv
tanTaH
تَنطَح
hon - jussiv
vi
nanTaHu
نَنطَحُ
vi - nutid
naTaHnaa
نَطَحنَا
vi - dåtid
nanTaHa
نَنطَحَ
vi - subjunktiv
nanTaH
نَنطَح
vi - jussiv
ni (m)
tanTaHuuna
تَنطَحُونَ
ni (m) - nutid
naTaHtum
نَطَحتُم
ni (m) - dåtid
tanTaHuu
تَنطَحُوا
ni (m) - subjunktiv
tanTaHuu
تَنطَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanTaHna
تَنطَحنَ
ni (f) - nutid
naTaHtunna
نَطَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanTaHna
تَنطَحنَ
ni (f) - subjunktiv
tanTaHna
تَنطَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanTaHuuna
يَنطَحُونَ
de (m) - nutid
naTaHuu
نَطَحُوا
de (m) - dåtid
yanTaHuu
يَنطَحُوا
de (m) - subjunktiv
yanTaHuu
يَنطَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanTaHna
يَنطَحنَ
de (f) - nutid
naTaHna
نَطَحنَ
de (f) - dåtid
yanTaHna
يَنطَحنَ
de (f) - subjunktiv
yanTaHna
يَنطَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanTaHaani
تَنطَحَانِ
ni två - nutid
naTaHtumaa
نَطَحتُمَا
ni två - dåtid
tanTaHaa
تَنطَحَا
ni två - subjunktiv
tanTaHaa
تَنطَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanTaHaani
يَنطَحَانِ
de två (m) - nutid
naTaHaa
نَطَحَا
de två (m) - dåtid
yanTaHaa
يَنطَحَا
de två (m) - subjunktiv
yanTaHaa
يَنطَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanTaHaani
تَنطَحَانِ
de två (f) - nutid
naTaHataa
نَطَحَتَا
de två (f) - dåtid
tanTaHaa
تَنطَحَا
de två (f) - subjunktiv
tanTaHaa
تَنطَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'inTaH
إِنطَح
du (m) - imperativ
du (f)
'inTaHii
إِنطَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'inTaHaa
إِنطَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'inTaHuu
إِنطَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'inTaHna
إِنطَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.