Böjningsformer av verbet 'att lära ut'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ufaqqihu
أُفَقِّهُ
jag - nutid
faqqahtu
فَقَّهتُ
jag - dåtid
'ufaqqih
أُفَقِّه
jag - subjunktiv
'ufaqqih
أُفَقِّه
jag - jussiv
du (m)
tufaqqihu
تُفَقِّهُ
du (m) - nutid
faqqahta
فَقَّهتَ
du (m) - dåtid
tufaqqih
تُفَقِّه
du (m) - subjunktiv
tufaqqih
تُفَقِّه
du (m) - jussiv
du (f)
tufaqqihiina
تُفَقِّهِينَ
du (f) - nutid
faqqahti
فَقَّهتِ
du (f) - dåtid
tufaqqihii
تُفَقِّهِي
du (f) - subjunktiv
tufaqqihii
تُفَقِّهِي
du (f) - jussiv
han
yufaqqihu
يُفَقِّهُ
han - nutid
faqqaha
فَقَّهَ
han - dåtid
yufaqqih
يُفَقِّه
han - subjunktiv
yufaqqih
يُفَقِّه
han - jussiv
hon
tufaqqihu
تُفَقِّهُ
hon - nutid
faqqahat
فَقَّهَت
hon - dåtid
tufaqqih
تُفَقِّه
hon - subjunktiv
tufaqqih
تُفَقِّه
hon - jussiv
vi
nufaqqihu
نُفَقِّهُ
vi - nutid
faqqahnaa
فَقَّهنَا
vi - dåtid
nufaqqih
نُفَقِّه
vi - subjunktiv
nufaqqih
نُفَقِّه
vi - jussiv
ni (m)
tufaqqihuuna
تُفَقِّهُونَ
ni (m) - nutid
faqqahtum
فَقَّهتُم
ni (m) - dåtid
tufaqqihuu
تُفَقِّهُوا
ni (m) - subjunktiv
tufaqqihuu
تُفَقِّهُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tufaqqihna
تُفَقِّهنَ
ni (f) - nutid
faqqahtunna
فَقَّهتُنَّ
ni (f) - dåtid
tufaqqihna
تُفَقِّهنَ
ni (f) - subjunktiv
tufaqqihna
تُفَقِّهنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yufaqqihuuna
يُفَقِّهُونَ
de (m) - nutid
faqqahuu
فَقَّهُوا
de (m) - dåtid
yufaqqihuu
يُفَقِّهُوا
de (m) - subjunktiv
yufaqqihuu
يُفَقِّهُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yufaqqihna
يُفَقِّهنَ
de (f) - nutid
faqqahna
فَقَّهنَ
de (f) - dåtid
yufaqqihna
يُفَقِّهنَ
de (f) - subjunktiv
yufaqqihna
يُفَقِّهنَ
de (f) - jussiv
ni två
tufaqqihaani
تُفَقِّهَانِ
ni två - nutid
faqqahtumaa
فَقَّهتُمَا
ni två - dåtid
tufaqqihaa
تُفَقِّهَا
ni två - subjunktiv
tufaqqihaa
تُفَقِّهَا
ni två - jussiv
de två (m)
yufaqqihaani
يُفَقِّهَانِ
de två (m) - nutid
faqqahaa
فَقَّهَا
de två (m) - dåtid
yufaqqihaa
يُفَقِّهَا
de två (m) - subjunktiv
yufaqqihaa
يُفَقِّهَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tufaqqihaani
تُفَقِّهَانِ
de två (f) - nutid
faqqahataa
فَقَّهَتَا
de två (f) - dåtid
tufaqqihaa
تُفَقِّهَا
de två (f) - subjunktiv
tufaqqihaa
تُفَقِّهَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.