Böjningsformer av verbet 'att notera, titta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'almaHu
أَلمَحُ
jag - nutid
lamaHtu
لَمَحتُ
jag - dåtid
'almaHa
أَلمَحَ
jag - subjunktiv
'almaH
أَلمَح
jag - jussiv
du (m)
talmaHu
تَلمَحُ
du (m) - nutid
lamaHta
لَمَحتَ
du (m) - dåtid
talmaHa
تَلمَحَ
du (m) - subjunktiv
talmaH
تَلمَح
du (m) - jussiv
du (f)
talmaHiina
تَلمَحِينَ
du (f) - nutid
lamaHti
لَمَحتِ
du (f) - dåtid
talmaHii
تَلمَحِي
du (f) - subjunktiv
talmaHii
تَلمَحِي
du (f) - jussiv
han
yalmaHu
يَلمَحُ
han - nutid
lamaHa
لَمَحَ
han - dåtid
yalmaHa
يَلمَحَ
han - subjunktiv
yalmaH
يَلمَح
han - jussiv
hon
talmaHu
تَلمَحُ
hon - nutid
lamaHat
لَمَحَت
hon - dåtid
talmaHa
تَلمَحَ
hon - subjunktiv
talmaH
تَلمَح
hon - jussiv
vi
nalmaHu
نَلمَحُ
vi - nutid
lamaHnaa
لَمَحنَا
vi - dåtid
nalmaHa
نَلمَحَ
vi - subjunktiv
nalmaH
نَلمَح
vi - jussiv
ni (m)
talmaHuuna
تَلمَحُونَ
ni (m) - nutid
lamaHtum
لَمَحتُم
ni (m) - dåtid
talmaHuu
تَلمَحُوا
ni (m) - subjunktiv
talmaHuu
تَلمَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
talmaHna
تَلمَحنَ
ni (f) - nutid
lamaHtunna
لَمَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
talmaHna
تَلمَحنَ
ni (f) - subjunktiv
talmaHna
تَلمَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yalmaHuuna
يَلمَحُونَ
de (m) - nutid
lamaHuu
لَمَحُوا
de (m) - dåtid
yalmaHuu
يَلمَحُوا
de (m) - subjunktiv
yalmaHuu
يَلمَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yalmaHna
يَلمَحنَ
de (f) - nutid
lamaHna
لَمَحنَ
de (f) - dåtid
yalmaHna
يَلمَحنَ
de (f) - subjunktiv
yalmaHna
يَلمَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
talmaHaani
تَلمَحَانِ
ni två - nutid
lamaHtumaa
لَمَحتُمَا
ni två - dåtid
talmaHaa
تَلمَحَا
ni två - subjunktiv
talmaHaa
تَلمَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yalmaHaani
يَلمَحَانِ
de två (m) - nutid
lamaHaa
لَمَحَا
de två (m) - dåtid
yalmaHaa
يَلمَحَا
de två (m) - subjunktiv
yalmaHaa
يَلمَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
talmaHaani
تَلمَحَانِ
de två (f) - nutid
lamaHataa
لَمَحَتَا
de två (f) - dåtid
talmaHaa
تَلمَحَا
de två (f) - subjunktiv
talmaHaa
تَلمَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ilmaH
إِلمَح
du (m) - imperativ
du (f)
'ilmaHii
إِلمَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ilmaHaa
إِلمَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ilmaHuu
إِلمَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ilmaHna
إِلمَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.