Böjningsformer av verbet 'att kräva, tvinga'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'usawwimu
أُسَوِّمُ
jag - nutid
sawwamtu
سَوَّمتُ
jag - dåtid
'usawwim
أُسَوِّم
jag - subjunktiv
'usawwim
أُسَوِّم
jag - jussiv
du (m)
tusawwimu
تُسَوِّمُ
du (m) - nutid
sawwamta
سَوَّمتَ
du (m) - dåtid
tusawwim
تُسَوِّم
du (m) - subjunktiv
tusawwim
تُسَوِّم
du (m) - jussiv
du (f)
tusawwimiina
تُسَوِّمِينَ
du (f) - nutid
sawwamti
سَوَّمتِ
du (f) - dåtid
tusawwimii
تُسَوِّمِي
du (f) - subjunktiv
tusawwimii
تُسَوِّمِي
du (f) - jussiv
han
yusawwimu
يُسَوِّمُ
han - nutid
sawwama
سَوَّمَ
han - dåtid
yusawwim
يُسَوِّم
han - subjunktiv
yusawwim
يُسَوِّم
han - jussiv
hon
tusawwimu
تُسَوِّمُ
hon - nutid
sawwamat
سَوَّمَت
hon - dåtid
tusawwim
تُسَوِّم
hon - subjunktiv
tusawwim
تُسَوِّم
hon - jussiv
vi
nusawwimu
نُسَوِّمُ
vi - nutid
sawwamnaa
سَوَّمنَا
vi - dåtid
nusawwim
نُسَوِّم
vi - subjunktiv
nusawwim
نُسَوِّم
vi - jussiv
ni (m)
tusawwimuuna
تُسَوِّمُونَ
ni (m) - nutid
sawwamtum
سَوَّمتُم
ni (m) - dåtid
tusawwimuu
تُسَوِّمُوا
ni (m) - subjunktiv
tusawwimuu
تُسَوِّمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tusawwimna
تُسَوِّمنَ
ni (f) - nutid
sawwamtunna
سَوَّمتُنَّ
ni (f) - dåtid
tusawwimna
تُسَوِّمنَ
ni (f) - subjunktiv
tusawwimna
تُسَوِّمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yusawwimuuna
يُسَوِّمُونَ
de (m) - nutid
sawwamuu
سَوَّمُوا
de (m) - dåtid
yusawwimuu
يُسَوِّمُوا
de (m) - subjunktiv
yusawwimuu
يُسَوِّمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yusawwimna
يُسَوِّمنَ
de (f) - nutid
sawwamna
سَوَّمنَ
de (f) - dåtid
yusawwimna
يُسَوِّمنَ
de (f) - subjunktiv
yusawwimna
يُسَوِّمنَ
de (f) - jussiv
ni två
tusawwimaani
تُسَوِّمَانِ
ni två - nutid
sawwamtumaa
سَوَّمتُمَا
ni två - dåtid
tusawwimaa
تُسَوِّمَا
ni två - subjunktiv
tusawwimaa
تُسَوِّمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yusawwimaani
يُسَوِّمَانِ
de två (m) - nutid
sawwamaa
سَوَّمَا
de två (m) - dåtid
yusawwimaa
يُسَوِّمَا
de två (m) - subjunktiv
yusawwimaa
يُسَوِّمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tusawwimaani
تُسَوِّمَانِ
de två (f) - nutid
sawwamataa
سَوَّمَتَا
de två (f) - dåtid
tusawwimaa
تُسَوِّمَا
de två (f) - subjunktiv
tusawwimaa
تُسَوِّمَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.