Böjningsformer av verbet 'att dela upp'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ufarri3u
أُفَرِّعُ
jag - nutid
farra3tu
فَرَّعتُ
jag - dåtid
'ufarri3
أُفَرِّع
jag - subjunktiv
'ufarri3
أُفَرِّع
jag - jussiv
du (m)
tufarri3u
تُفَرِّعُ
du (m) - nutid
farra3ta
فَرَّعتَ
du (m) - dåtid
tufarri3
تُفَرِّع
du (m) - subjunktiv
tufarri3
تُفَرِّع
du (m) - jussiv
du (f)
tufarri3iina
تُفَرِّعِينَ
du (f) - nutid
farra3ti
فَرَّعتِ
du (f) - dåtid
tufarri3ii
تُفَرِّعِي
du (f) - subjunktiv
tufarri3ii
تُفَرِّعِي
du (f) - jussiv
han
yufarri3u
يُفَرِّعُ
han - nutid
farra3a
فَرَّعَ
han - dåtid
yufarri3
يُفَرِّع
han - subjunktiv
yufarri3
يُفَرِّع
han - jussiv
hon
tufarri3u
تُفَرِّعُ
hon - nutid
farra3at
فَرَّعَت
hon - dåtid
tufarri3
تُفَرِّع
hon - subjunktiv
tufarri3
تُفَرِّع
hon - jussiv
vi
nufarri3u
نُفَرِّعُ
vi - nutid
farra3naa
فَرَّعنَا
vi - dåtid
nufarri3
نُفَرِّع
vi - subjunktiv
nufarri3
نُفَرِّع
vi - jussiv
ni (m)
tufarri3uuna
تُفَرِّعُونَ
ni (m) - nutid
farra3tum
فَرَّعتُم
ni (m) - dåtid
tufarri3uu
تُفَرِّعُوا
ni (m) - subjunktiv
tufarri3uu
تُفَرِّعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tufarri3na
تُفَرِّعنَ
ni (f) - nutid
farra3tunna
فَرَّعتُنَّ
ni (f) - dåtid
tufarri3na
تُفَرِّعنَ
ni (f) - subjunktiv
tufarri3na
تُفَرِّعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yufarri3uuna
يُفَرِّعُونَ
de (m) - nutid
farra3uu
فَرَّعُوا
de (m) - dåtid
yufarri3uu
يُفَرِّعُوا
de (m) - subjunktiv
yufarri3uu
يُفَرِّعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yufarri3na
يُفَرِّعنَ
de (f) - nutid
farra3na
فَرَّعنَ
de (f) - dåtid
yufarri3na
يُفَرِّعنَ
de (f) - subjunktiv
yufarri3na
يُفَرِّعنَ
de (f) - jussiv
ni två
tufarri3aani
تُفَرِّعَانِ
ni två - nutid
farra3tumaa
فَرَّعتُمَا
ni två - dåtid
tufarri3aa
تُفَرِّعَا
ni två - subjunktiv
tufarri3aa
تُفَرِّعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yufarri3aani
يُفَرِّعَانِ
de två (m) - nutid
farra3aa
فَرَّعَا
de två (m) - dåtid
yufarri3aa
يُفَرِّعَا
de två (m) - subjunktiv
yufarri3aa
يُفَرِّعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tufarri3aani
تُفَرِّعَانِ
de två (f) - nutid
farra3ataa
فَرَّعَتَا
de två (f) - dåtid
tufarri3aa
تُفَرِّعَا
de två (f) - subjunktiv
tufarri3aa
تُفَرِّعَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.