Böjningsformer av verbet 'att föregÃ¥'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'afruTu
أَفرُطُ
jag - nutid
faraTtu
فَرَطتُ
jag - dåtid
'afruTa
أَفرُطَ
jag - subjunktiv
'afruT
أَفرُط
jag - jussiv
du (m)
tafruTu
تَفرُطُ
du (m) - nutid
faraTta
فَرَطتَ
du (m) - dåtid
tafruTa
تَفرُطَ
du (m) - subjunktiv
tafruT
تَفرُط
du (m) - jussiv
du (f)
tafruTiina
تَفرُطِينَ
du (f) - nutid
faraTti
فَرَطتِ
du (f) - dåtid
tafruTii
تَفرُطِي
du (f) - subjunktiv
tafruTii
تَفرُطِي
du (f) - jussiv
han
yafruTu
يَفرُطُ
han - nutid
faraTa
فَرَطَ
han - dåtid
yafruTa
يَفرُطَ
han - subjunktiv
yafruT
يَفرُط
han - jussiv
hon
tafruTu
تَفرُطُ
hon - nutid
faraTat
فَرَطَت
hon - dåtid
tafruTa
تَفرُطَ
hon - subjunktiv
tafruT
تَفرُط
hon - jussiv
vi
nafruTu
نَفرُطُ
vi - nutid
faraTnaa
فَرَطنَا
vi - dåtid
nafruTa
نَفرُطَ
vi - subjunktiv
nafruT
نَفرُط
vi - jussiv
ni (m)
tafruTuuna
تَفرُطُونَ
ni (m) - nutid
faraTtum
فَرَطتُم
ni (m) - dåtid
tafruTuu
تَفرُطُوا
ni (m) - subjunktiv
tafruTuu
تَفرُطُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tafruTna
تَفرُطنَ
ni (f) - nutid
faraTtunna
فَرَطتُنَّ
ni (f) - dåtid
tafruTna
تَفرُطنَ
ni (f) - subjunktiv
tafruTna
تَفرُطنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yafruTuuna
يَفرُطُونَ
de (m) - nutid
faraTuu
فَرَطُوا
de (m) - dåtid
yafruTuu
يَفرُطُوا
de (m) - subjunktiv
yafruTuu
يَفرُطُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yafruTna
يَفرُطنَ
de (f) - nutid
faraTna
فَرَطنَ
de (f) - dåtid
yafruTna
يَفرُطنَ
de (f) - subjunktiv
yafruTna
يَفرُطنَ
de (f) - jussiv
ni två
tafruTaani
تَفرُطَانِ
ni två - nutid
faraTtumaa
فَرَطتُمَا
ni två - dåtid
tafruTaa
تَفرُطَا
ni två - subjunktiv
tafruTaa
تَفرُطَا
ni två - jussiv
de två (m)
yafruTaani
يَفرُطَانِ
de två (m) - nutid
faraTaa
فَرَطَا
de två (m) - dåtid
yafruTaa
يَفرُطَا
de två (m) - subjunktiv
yafruTaa
يَفرُطَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tafruTaani
تَفرُطَانِ
de två (f) - nutid
faraTataa
فَرَطَتَا
de två (f) - dåtid
tafruTaa
تَفرُطَا
de två (f) - subjunktiv
tafruTaa
تَفرُطَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ufruT
أُفرُط
du (m) - imperativ
du (f)
'ufruTii
أُفرُطِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ufruTaa
أُفرُطَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ufruTuu
أُفرُطُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ufruTna
أُفرُطنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.