Böjningsformer av verbet 'att spotta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'abzuqu
أَبزُقُ
jag - nutid
bazaqtu
بَزَقتُ
jag - dåtid
'abzuqa
أَبزُقَ
jag - subjunktiv
'abzuq
أَبزُق
jag - jussiv
du (m)
tabzuqu
تَبزُقُ
du (m) - nutid
bazaqta
بَزَقتَ
du (m) - dåtid
tabzuqa
تَبزُقَ
du (m) - subjunktiv
tabzuq
تَبزُق
du (m) - jussiv
du (f)
tabzuqiina
تَبزُقِينَ
du (f) - nutid
bazaqti
بَزَقتِ
du (f) - dåtid
tabzuqii
تَبزُقِي
du (f) - subjunktiv
tabzuqii
تَبزُقِي
du (f) - jussiv
han
yabzuqu
يَبزُقُ
han - nutid
bazaqa
بَزَقَ
han - dåtid
yabzuqa
يَبزُقَ
han - subjunktiv
yabzuq
يَبزُق
han - jussiv
hon
tabzuqu
تَبزُقُ
hon - nutid
bazaqat
بَزَقَت
hon - dåtid
tabzuqa
تَبزُقَ
hon - subjunktiv
tabzuq
تَبزُق
hon - jussiv
vi
nabzuqu
نَبزُقُ
vi - nutid
bazaqnaa
بَزَقنَا
vi - dåtid
nabzuqa
نَبزُقَ
vi - subjunktiv
nabzuq
نَبزُق
vi - jussiv
ni (m)
tabzuquuna
تَبزُقُونَ
ni (m) - nutid
bazaqtum
بَزَقتُم
ni (m) - dåtid
tabzuquu
تَبزُقُوا
ni (m) - subjunktiv
tabzuquu
تَبزُقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tabzuqna
تَبزُقنَ
ni (f) - nutid
bazaqtunna
بَزَقتُنَّ
ni (f) - dåtid
tabzuqna
تَبزُقنَ
ni (f) - subjunktiv
tabzuqna
تَبزُقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yabzuquuna
يَبزُقُونَ
de (m) - nutid
bazaquu
بَزَقُوا
de (m) - dåtid
yabzuquu
يَبزُقُوا
de (m) - subjunktiv
yabzuquu
يَبزُقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yabzuqna
يَبزُقنَ
de (f) - nutid
bazaqna
بَزَقنَ
de (f) - dåtid
yabzuqna
يَبزُقنَ
de (f) - subjunktiv
yabzuqna
يَبزُقنَ
de (f) - jussiv
ni två
tabzuqaani
تَبزُقَانِ
ni två - nutid
bazaqtumaa
بَزَقتُمَا
ni två - dåtid
tabzuqaa
تَبزُقَا
ni två - subjunktiv
tabzuqaa
تَبزُقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yabzuqaani
يَبزُقَانِ
de två (m) - nutid
bazaqaa
بَزَقَا
de två (m) - dåtid
yabzuqaa
يَبزُقَا
de två (m) - subjunktiv
yabzuqaa
يَبزُقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tabzuqaani
تَبزُقَانِ
de två (f) - nutid
bazaqataa
بَزَقَتَا
de två (f) - dåtid
tabzuqaa
تَبزُقَا
de två (f) - subjunktiv
tabzuqaa
تَبزُقَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ubzuq
أُبزُق
du (m) - imperativ
du (f)
'ubzuqii
أُبزُقِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ubzuqaa
أُبزُقَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ubzuquu
أُبزُقُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ubzuqna
أُبزُقنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.