Böjningsformer av verbet 'att rycka upp'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ajuththu
أَجُثُّ
jag - nutid
jathathtu
جَثَثتُ
jag - dåtid
'ajuththa
أَجُثَّ
jag - subjunktiv
'ajuththa
أَجُثَّ
jag - jussiv
du (m)
tajuththu
تَجُثُّ
du (m) - nutid
jathathta
جَثَثتَ
du (m) - dåtid
tajuththa
تَجُثَّ
du (m) - subjunktiv
tajuththa
تَجُثَّ
du (m) - jussiv
du (f)
tajuththiina
تَجُثِّينَ
du (f) - nutid
jathathti
جَثَثتِ
du (f) - dåtid
tajuththii
تَجُثِّي
du (f) - subjunktiv
tajuththii
تَجُثِّي
du (f) - jussiv
han
yajuththu
يَجُثُّ
han - nutid
jaththa
جَثَّ
han - dåtid
yajuththa
يَجُثَّ
han - subjunktiv
yajuththa
يَجُثَّ
han - jussiv
hon
tajuththu
تَجُثُّ
hon - nutid
jaththat
جَثَّت
hon - dåtid
tajuththa
تَجُثَّ
hon - subjunktiv
tajuththa
تَجُثَّ
hon - jussiv
vi
najuththu
نَجُثُّ
vi - nutid
jathathnaa
جَثَثنَا
vi - dåtid
najuththa
نَجُثَّ
vi - subjunktiv
najuththa
نَجُثَّ
vi - jussiv
ni (m)
tajuththuuna
تَجُثُّونَ
ni (m) - nutid
jathathtum
جَثَثتُم
ni (m) - dåtid
tajuththuu
تَجُثُّوا
ni (m) - subjunktiv
tajuththuu
تَجُثُّوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tajthuthna
تَجثُثنَ
ni (f) - nutid
jathathtunna
جَثَثتُنَّ
ni (f) - dåtid
tajthuthna
تَجثُثنَ
ni (f) - subjunktiv
tajthuthna
تَجثُثنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yajuththuuna
يَجُثُّونَ
de (m) - nutid
jaththuu
جَثُّوا
de (m) - dåtid
yajuththuu
يَجُثُّوا
de (m) - subjunktiv
yajuththuu
يَجُثُّوا
de (m) - jussiv
de (f)
yajthuthna
يَجثُثنَ
de (f) - nutid
jathathna
جَثَثنَ
de (f) - dåtid
yajthuthna
يَجثُثنَ
de (f) - subjunktiv
yajthuthna
يَجثُثنَ
de (f) - jussiv
ni två
tajuththaani
تَجُثَّانِ
ni två - nutid
jathathtumaa
جَثَثتُمَا
ni två - dåtid
tajuththaa
تَجُثَّا
ni två - subjunktiv
tajuththaa
تَجُثَّا
ni två - jussiv
de två (m)
yajuththaani
يَجُثَّانِ
de två (m) - nutid
jathathaa
جَثَثَا
de två (m) - dåtid
yajuththaa
يَجُثَّا
de två (m) - subjunktiv
yajuththaa
يَجُثَّا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tajuththaani
تَجُثَّانِ
de två (f) - nutid
jathathataa
جَثَثَتَا
de två (f) - dåtid
tajuththaa
تَجُثَّا
de två (f) - subjunktiv
tajuththaa
تَجُثَّا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
juththa
جُثَّ
du (m) - imperativ
du (f)
juththii
جُثِّي
du (f) - imperativ
du (dual)
juththaa
جُثَّا
du (dual) - imperativ
ni (m)
juththuu
جُثُّوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ujthuthna
أُجثُثنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.