Böjningsformer av verbet 'att förstöras, sönderdelas'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'akhrabu
أَخرَبُ
jag - nutid
kharibtu
خَرِبتُ
jag - dåtid
'akhraba
أَخرَبَ
jag - subjunktiv
'akhrab
أَخرَب
jag - jussiv
du (m)
takhrabu
تَخرَبُ
du (m) - nutid
kharibta
خَرِبتَ
du (m) - dåtid
takhraba
تَخرَبَ
du (m) - subjunktiv
takhrab
تَخرَب
du (m) - jussiv
du (f)
takhrabiina
تَخرَبِينَ
du (f) - nutid
kharibti
خَرِبتِ
du (f) - dåtid
takhrabii
تَخرَبِي
du (f) - subjunktiv
takhrabii
تَخرَبِي
du (f) - jussiv
han
yakhrabu
يَخرَبُ
han - nutid
khariba
خَرِبَ
han - dåtid
yakhraba
يَخرَبَ
han - subjunktiv
yakhrab
يَخرَب
han - jussiv
hon
takhrabu
تَخرَبُ
hon - nutid
kharibat
خَرِبَت
hon - dåtid
takhraba
تَخرَبَ
hon - subjunktiv
takhrab
تَخرَب
hon - jussiv
vi
nakhrabu
نَخرَبُ
vi - nutid
kharibnaa
خَرِبنَا
vi - dåtid
nakhraba
نَخرَبَ
vi - subjunktiv
nakhrab
نَخرَب
vi - jussiv
ni (m)
takhrabuuna
تَخرَبُونَ
ni (m) - nutid
kharibtum
خَرِبتُم
ni (m) - dåtid
takhrabuu
تَخرَبُوا
ni (m) - subjunktiv
takhrabuu
تَخرَبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
takhrabna
تَخرَبنَ
ni (f) - nutid
kharibtunna
خَرِبتُنَّ
ni (f) - dåtid
takhrabna
تَخرَبنَ
ni (f) - subjunktiv
takhrabna
تَخرَبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yakhrabuuna
يَخرَبُونَ
de (m) - nutid
kharibuu
خَرِبُوا
de (m) - dåtid
yakhrabuu
يَخرَبُوا
de (m) - subjunktiv
yakhrabuu
يَخرَبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yakhrabna
يَخرَبنَ
de (f) - nutid
kharibna
خَرِبنَ
de (f) - dåtid
yakhrabna
يَخرَبنَ
de (f) - subjunktiv
yakhrabna
يَخرَبنَ
de (f) - jussiv
ni två
takhrabaani
تَخرَبَانِ
ni två - nutid
kharibtumaa
خَرِبتُمَا
ni två - dåtid
takhrabaa
تَخرَبَا
ni två - subjunktiv
takhrabaa
تَخرَبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yakhrabaani
يَخرَبَانِ
de två (m) - nutid
kharibaa
خَرِبَا
de två (m) - dåtid
yakhrabaa
يَخرَبَا
de två (m) - subjunktiv
yakhrabaa
يَخرَبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
takhrabaani
تَخرَبَانِ
de två (f) - nutid
kharibataa
خَرِبَتَا
de två (f) - dåtid
takhrabaa
تَخرَبَا
de två (f) - subjunktiv
takhrabaa
تَخرَبَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ikhrab
إِخرَب
du (m) - imperativ
du (f)
'ikhrabii
إِخرَبِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ikhrabaa
إِخرَبَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ikhrabuu
إِخرَبُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ikhrabna
إِخرَبنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.