Böjningsformer av verbet 'att kassera, ta bort'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aHdhifu
أَحذِفُ
jag - nutid
Hadhaftu
حَذَفتُ
jag - dåtid
'aHdhifa
أَحذِفَ
jag - subjunktiv
'aHdhif
أَحذِف
jag - jussiv
du (m)
taHdhifu
تَحذِفُ
du (m) - nutid
Hadhafta
حَذَفتَ
du (m) - dåtid
taHdhifa
تَحذِفَ
du (m) - subjunktiv
taHdhif
تَحذِف
du (m) - jussiv
du (f)
taHdhifiina
تَحذِفِينَ
du (f) - nutid
Hadhafti
حَذَفتِ
du (f) - dåtid
taHdhifii
تَحذِفِي
du (f) - subjunktiv
taHdhifii
تَحذِفِي
du (f) - jussiv
han
yaHdhifu
يَحذِفُ
han - nutid
Hadhafa
حَذَفَ
han - dåtid
yaHdhifa
يَحذِفَ
han - subjunktiv
yaHdhif
يَحذِف
han - jussiv
hon
taHdhifu
تَحذِفُ
hon - nutid
Hadhafat
حَذَفَت
hon - dåtid
taHdhifa
تَحذِفَ
hon - subjunktiv
taHdhif
تَحذِف
hon - jussiv
vi
naHdhifu
نَحذِفُ
vi - nutid
Hadhafnaa
حَذَفنَا
vi - dåtid
naHdhifa
نَحذِفَ
vi - subjunktiv
naHdhif
نَحذِف
vi - jussiv
ni (m)
taHdhifuuna
تَحذِفُونَ
ni (m) - nutid
Hadhaftum
حَذَفتُم
ni (m) - dåtid
taHdhifuu
تَحذِفُوا
ni (m) - subjunktiv
taHdhifuu
تَحذِفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taHdhifna
تَحذِفنَ
ni (f) - nutid
Hadhaftunna
حَذَفتُنَّ
ni (f) - dåtid
taHdhifna
تَحذِفنَ
ni (f) - subjunktiv
taHdhifna
تَحذِفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaHdhifuuna
يَحذِفُونَ
de (m) - nutid
Hadhafuu
حَذَفُوا
de (m) - dåtid
yaHdhifuu
يَحذِفُوا
de (m) - subjunktiv
yaHdhifuu
يَحذِفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaHdhifna
يَحذِفنَ
de (f) - nutid
Hadhafna
حَذَفنَ
de (f) - dåtid
yaHdhifna
يَحذِفنَ
de (f) - subjunktiv
yaHdhifna
يَحذِفنَ
de (f) - jussiv
ni två
taHdhifaani
تَحذِفَانِ
ni två - nutid
Hadhaftumaa
حَذَفتُمَا
ni två - dåtid
taHdhifaa
تَحذِفَا
ni två - subjunktiv
taHdhifaa
تَحذِفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaHdhifaani
يَحذِفَانِ
de två (m) - nutid
Hadhafaa
حَذَفَا
de två (m) - dåtid
yaHdhifaa
يَحذِفَا
de två (m) - subjunktiv
yaHdhifaa
يَحذِفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taHdhifaani
تَحذِفَانِ
de två (f) - nutid
Hadhafataa
حَذَفَتَا
de två (f) - dåtid
taHdhifaa
تَحذِفَا
de två (f) - subjunktiv
taHdhifaa
تَحذِفَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iHdhif
إِحذِف
du (m) - imperativ
du (f)
'iHdhifii
إِحذِفِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iHdhifaa
إِحذِفَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iHdhifuu
إِحذِفُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iHdhifna
إِحذِفنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.