Böjningsformer av verbet 'att accelerera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'usarri3u
أُسَرِّعُ
jag - nutid
sarra3tu
سَرَّعتُ
jag - dåtid
'usarri3
أُسَرِّع
jag - subjunktiv
'usarri3
أُسَرِّع
jag - jussiv
du (m)
tusarri3u
تُسَرِّعُ
du (m) - nutid
sarra3ta
سَرَّعتَ
du (m) - dåtid
tusarri3
تُسَرِّع
du (m) - subjunktiv
tusarri3
تُسَرِّع
du (m) - jussiv
du (f)
tusarri3iina
تُسَرِّعِينَ
du (f) - nutid
sarra3ti
سَرَّعتِ
du (f) - dåtid
tusarri3ii
تُسَرِّعِي
du (f) - subjunktiv
tusarri3ii
تُسَرِّعِي
du (f) - jussiv
han
yusarri3u
يُسَرِّعُ
han - nutid
sarra3a
سَرَّعَ
han - dåtid
yusarri3
يُسَرِّع
han - subjunktiv
yusarri3
يُسَرِّع
han - jussiv
hon
tusarri3u
تُسَرِّعُ
hon - nutid
sarra3at
سَرَّعَت
hon - dåtid
tusarri3
تُسَرِّع
hon - subjunktiv
tusarri3
تُسَرِّع
hon - jussiv
vi
nusarri3u
نُسَرِّعُ
vi - nutid
sarra3naa
سَرَّعنَا
vi - dåtid
nusarri3
نُسَرِّع
vi - subjunktiv
nusarri3
نُسَرِّع
vi - jussiv
ni (m)
tusarri3uuna
تُسَرِّعُونَ
ni (m) - nutid
sarra3tum
سَرَّعتُم
ni (m) - dåtid
tusarri3uu
تُسَرِّعُوا
ni (m) - subjunktiv
tusarri3uu
تُسَرِّعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tusarri3na
تُسَرِّعنَ
ni (f) - nutid
sarra3tunna
سَرَّعتُنَّ
ni (f) - dåtid
tusarri3na
تُسَرِّعنَ
ni (f) - subjunktiv
tusarri3na
تُسَرِّعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yusarri3uuna
يُسَرِّعُونَ
de (m) - nutid
sarra3uu
سَرَّعُوا
de (m) - dåtid
yusarri3uu
يُسَرِّعُوا
de (m) - subjunktiv
yusarri3uu
يُسَرِّعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yusarri3na
يُسَرِّعنَ
de (f) - nutid
sarra3na
سَرَّعنَ
de (f) - dåtid
yusarri3na
يُسَرِّعنَ
de (f) - subjunktiv
yusarri3na
يُسَرِّعنَ
de (f) - jussiv
ni två
tusarri3aani
تُسَرِّعَانِ
ni två - nutid
sarra3tumaa
سَرَّعتُمَا
ni två - dåtid
tusarri3aa
تُسَرِّعَا
ni två - subjunktiv
tusarri3aa
تُسَرِّعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yusarri3aani
يُسَرِّعَانِ
de två (m) - nutid
sarra3aa
سَرَّعَا
de två (m) - dåtid
yusarri3aa
يُسَرِّعَا
de två (m) - subjunktiv
yusarri3aa
يُسَرِّعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tusarri3aani
تُسَرِّعَانِ
de två (f) - nutid
sarra3ataa
سَرَّعَتَا
de två (f) - dåtid
tusarri3aa
تُسَرِّعَا
de två (f) - subjunktiv
tusarri3aa
تُسَرِّعَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.