Böjningsformer av verbet 'att attraheras, gravitera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anjadhibu
أَنجَذِبُ
jag - nutid
'injadhabtu
إِنجَذَبتُ
jag - dåtid
'anjadhib
أَنجَذِب
jag - subjunktiv
'anjadhib
أَنجَذِب
jag - jussiv
du (m)
tanjadhibu
تَنجَذِبُ
du (m) - nutid
'injadhabta
إِنجَذَبتَ
du (m) - dåtid
tanjadhib
تَنجَذِب
du (m) - subjunktiv
tanjadhib
تَنجَذِب
du (m) - jussiv
du (f)
tanjadhibiina
تَنجَذِبِينَ
du (f) - nutid
'injadhabti
إِنجَذَبتِ
du (f) - dåtid
tanjadhibii
تَنجَذِبِي
du (f) - subjunktiv
tanjadhibii
تَنجَذِبِي
du (f) - jussiv
han
yanjadhibu
يَنجَذِبُ
han - nutid
'injadhaba
إِنجَذَبَ
han - dåtid
yanjadhib
يَنجَذِب
han - subjunktiv
yanjadhib
يَنجَذِب
han - jussiv
hon
tanjadhibu
تَنجَذِبُ
hon - nutid
'injadhabat
إِنجَذَبَت
hon - dåtid
tanjadhib
تَنجَذِب
hon - subjunktiv
tanjadhib
تَنجَذِب
hon - jussiv
vi
nanjadhibu
نَنجَذِبُ
vi - nutid
'injadhabnaa
إِنجَذَبنَا
vi - dåtid
nanjadhib
نَنجَذِب
vi - subjunktiv
nanjadhib
نَنجَذِب
vi - jussiv
ni (m)
tanjadhibuuna
تَنجَذِبُونَ
ni (m) - nutid
'injadhabtum
إِنجَذَبتُم
ni (m) - dåtid
tanjadhibuu
تَنجَذِبُوا
ni (m) - subjunktiv
tanjadhibuu
تَنجَذِبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanjadhibna
تَنجَذِبنَ
ni (f) - nutid
'injadhabtunna
إِنجَذَبتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanjadhibna
تَنجَذِبنَ
ni (f) - subjunktiv
tanjadhibna
تَنجَذِبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanjadhibuuna
يَنجَذِبُونَ
de (m) - nutid
'injadhabuu
إِنجَذَبُوا
de (m) - dåtid
yanjadhibuu
يَنجَذِبُوا
de (m) - subjunktiv
yanjadhibuu
يَنجَذِبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanjadhibna
يَنجَذِبنَ
de (f) - nutid
'injadhabna
إِنجَذَبنَ
de (f) - dåtid
yanjadhibna
يَنجَذِبنَ
de (f) - subjunktiv
yanjadhibna
يَنجَذِبنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanjadhibaani
تَنجَذِبَانِ
ni två - nutid
'injadhabtumaa
إِنجَذَبتُمَا
ni två - dåtid
tanjadhibaa
تَنجَذِبَا
ni två - subjunktiv
tanjadhibaa
تَنجَذِبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanjadhibaani
يَنجَذِبَانِ
de två (m) - nutid
'injadhabaa
إِنجَذَبَا
de två (m) - dåtid
yanjadhibaa
يَنجَذِبَا
de två (m) - subjunktiv
yanjadhibaa
يَنجَذِبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanjadhibaani
تَنجَذِبَانِ
de två (f) - nutid
'injadhabataa
إِنجَذَبَتَا
de två (f) - dåtid
tanjadhibaa
تَنجَذِبَا
de två (f) - subjunktiv
tanjadhibaa
تَنجَذِبَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.