Böjningsformer av verbet 'att avvänja'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'afTimu
أَفطِمُ
jag - nutid
faTamtu
فَطَمتُ
jag - dåtid
'afTima
أَفطِمَ
jag - subjunktiv
'afTim
أَفطِم
jag - jussiv
du (m)
tafTimu
تَفطِمُ
du (m) - nutid
faTamta
فَطَمتَ
du (m) - dåtid
tafTima
تَفطِمَ
du (m) - subjunktiv
tafTim
تَفطِم
du (m) - jussiv
du (f)
tafTimiina
تَفطِمِينَ
du (f) - nutid
faTamti
فَطَمتِ
du (f) - dåtid
tafTimii
تَفطِمِي
du (f) - subjunktiv
tafTimii
تَفطِمِي
du (f) - jussiv
han
yafTimu
يَفطِمُ
han - nutid
faTama
فَطَمَ
han - dåtid
yafTima
يَفطِمَ
han - subjunktiv
yafTim
يَفطِم
han - jussiv
hon
tafTimu
تَفطِمُ
hon - nutid
faTamat
فَطَمَت
hon - dåtid
tafTima
تَفطِمَ
hon - subjunktiv
tafTim
تَفطِم
hon - jussiv
vi
nafTimu
نَفطِمُ
vi - nutid
faTamnaa
فَطَمنَا
vi - dåtid
nafTima
نَفطِمَ
vi - subjunktiv
nafTim
نَفطِم
vi - jussiv
ni (m)
tafTimuuna
تَفطِمُونَ
ni (m) - nutid
faTamtum
فَطَمتُم
ni (m) - dåtid
tafTimuu
تَفطِمُوا
ni (m) - subjunktiv
tafTimuu
تَفطِمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tafTimna
تَفطِمنَ
ni (f) - nutid
faTamtunna
فَطَمتُنَّ
ni (f) - dåtid
tafTimna
تَفطِمنَ
ni (f) - subjunktiv
tafTimna
تَفطِمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yafTimuuna
يَفطِمُونَ
de (m) - nutid
faTamuu
فَطَمُوا
de (m) - dåtid
yafTimuu
يَفطِمُوا
de (m) - subjunktiv
yafTimuu
يَفطِمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yafTimna
يَفطِمنَ
de (f) - nutid
faTamna
فَطَمنَ
de (f) - dåtid
yafTimna
يَفطِمنَ
de (f) - subjunktiv
yafTimna
يَفطِمنَ
de (f) - jussiv
ni två
tafTimaani
تَفطِمَانِ
ni två - nutid
faTamtumaa
فَطَمتُمَا
ni två - dåtid
tafTimaa
تَفطِمَا
ni två - subjunktiv
tafTimaa
تَفطِمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yafTimaani
يَفطِمَانِ
de två (m) - nutid
faTamaa
فَطَمَا
de två (m) - dåtid
yafTimaa
يَفطِمَا
de två (m) - subjunktiv
yafTimaa
يَفطِمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tafTimaani
تَفطِمَانِ
de två (f) - nutid
faTamataa
فَطَمَتَا
de två (f) - dåtid
tafTimaa
تَفطِمَا
de två (f) - subjunktiv
tafTimaa
تَفطِمَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ifTim
إِفطِم
du (m) - imperativ
du (f)
'ifTimii
إِفطِمِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ifTimaa
إِفطِمَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ifTimuu
إِفطِمُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ifTimna
إِفطِمنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.