Böjningsformer av verbet 'att fortsätta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uwaaSilu
أُوَاصِلُ
jag - nutid
waaSaltu
وَاصَلتُ
jag - dåtid
'uwaaSil
أُوَاصِل
jag - subjunktiv
'uwaaSil
أُوَاصِل
jag - jussiv
du (m)
tuwaaSilu
تُوَاصِلُ
du (m) - nutid
waaSalta
وَاصَلتَ
du (m) - dåtid
tuwaaSil
تُوَاصِل
du (m) - subjunktiv
tuwaaSil
تُوَاصِل
du (m) - jussiv
du (f)
tuwaaSiliina
تُوَاصِلِينَ
du (f) - nutid
waaSalti
وَاصَلتِ
du (f) - dåtid
tuwaaSilii
تُوَاصِلِي
du (f) - subjunktiv
tuwaaSilii
تُوَاصِلِي
du (f) - jussiv
han
yuwaaSilu
يُوَاصِلُ
han - nutid
waaSala
وَاصَلَ
han - dåtid
yuwaaSil
يُوَاصِل
han - subjunktiv
yuwaaSil
يُوَاصِل
han - jussiv
hon
tuwaaSilu
تُوَاصِلُ
hon - nutid
waaSalat
وَاصَلَت
hon - dåtid
tuwaaSil
تُوَاصِل
hon - subjunktiv
tuwaaSil
تُوَاصِل
hon - jussiv
vi
nuwaaSilu
نُوَاصِلُ
vi - nutid
waaSalnaa
وَاصَلنَا
vi - dåtid
nuwaaSil
نُوَاصِل
vi - subjunktiv
nuwaaSil
نُوَاصِل
vi - jussiv
ni (m)
tuwaaSiluuna
تُوَاصِلُونَ
ni (m) - nutid
waaSaltum
وَاصَلتُم
ni (m) - dåtid
tuwaaSiluu
تُوَاصِلُوا
ni (m) - subjunktiv
tuwaaSiluu
تُوَاصِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuwaaSilna
تُوَاصِلنَ
ni (f) - nutid
waaSaltunna
وَاصَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuwaaSilna
تُوَاصِلنَ
ni (f) - subjunktiv
tuwaaSilna
تُوَاصِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuwaaSiluuna
يُوَاصِلُونَ
de (m) - nutid
waaSaluu
وَاصَلُوا
de (m) - dåtid
yuwaaSiluu
يُوَاصِلُوا
de (m) - subjunktiv
yuwaaSiluu
يُوَاصِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuwaaSilna
يُوَاصِلنَ
de (f) - nutid
waaSalna
وَاصَلنَ
de (f) - dåtid
yuwaaSilna
يُوَاصِلنَ
de (f) - subjunktiv
yuwaaSilna
يُوَاصِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuwaaSilaani
تُوَاصِلَانِ
ni två - nutid
waaSaltumaa
وَاصَلتُمَا
ni två - dåtid
tuwaaSilaa
تُوَاصِلَا
ni två - subjunktiv
tuwaaSilaa
تُوَاصِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuwaaSilaani
يُوَاصِلَانِ
de två (m) - nutid
waaSalaa
وَاصَلَا
de två (m) - dåtid
yuwaaSilaa
يُوَاصِلَا
de två (m) - subjunktiv
yuwaaSilaa
يُوَاصِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuwaaSilaani
تُوَاصِلَانِ
de två (f) - nutid
waaSalataa
وَاصَلَتَا
de två (f) - dåtid
tuwaaSilaa
تُوَاصِلَا
de två (f) - subjunktiv
tuwaaSilaa
تُوَاصِلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.