Böjningsformer av verbet 'att äckla'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uqarrifu
أُقَرِّفُ
jag - nutid
qarraftu
قَرَّفتُ
jag - dåtid
'uqarrif
أُقَرِّف
jag - subjunktiv
'uqarrif
أُقَرِّف
jag - jussiv
du (m)
tuqarrifu
تُقَرِّفُ
du (m) - nutid
qarrafta
قَرَّفتَ
du (m) - dåtid
tuqarrif
تُقَرِّف
du (m) - subjunktiv
tuqarrif
تُقَرِّف
du (m) - jussiv
du (f)
tuqarrifiina
تُقَرِّفِينَ
du (f) - nutid
qarrafti
قَرَّفتِ
du (f) - dåtid
tuqarrifii
تُقَرِّفِي
du (f) - subjunktiv
tuqarrifii
تُقَرِّفِي
du (f) - jussiv
han
yuqarrifu
يُقَرِّفُ
han - nutid
qarrafa
قَرَّفَ
han - dåtid
yuqarrif
يُقَرِّف
han - subjunktiv
yuqarrif
يُقَرِّف
han - jussiv
hon
tuqarrifu
تُقَرِّفُ
hon - nutid
qarrafat
قَرَّفَت
hon - dåtid
tuqarrif
تُقَرِّف
hon - subjunktiv
tuqarrif
تُقَرِّف
hon - jussiv
vi
nuqarrifu
نُقَرِّفُ
vi - nutid
qarrafnaa
قَرَّفنَا
vi - dåtid
nuqarrif
نُقَرِّف
vi - subjunktiv
nuqarrif
نُقَرِّف
vi - jussiv
ni (m)
tuqarrifuuna
تُقَرِّفُونَ
ni (m) - nutid
qarraftum
قَرَّفتُم
ni (m) - dåtid
tuqarrifuu
تُقَرِّفُوا
ni (m) - subjunktiv
tuqarrifuu
تُقَرِّفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuqarrifna
تُقَرِّفنَ
ni (f) - nutid
qarraftunna
قَرَّفتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuqarrifna
تُقَرِّفنَ
ni (f) - subjunktiv
tuqarrifna
تُقَرِّفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuqarrifuuna
يُقَرِّفُونَ
de (m) - nutid
qarrafuu
قَرَّفُوا
de (m) - dåtid
yuqarrifuu
يُقَرِّفُوا
de (m) - subjunktiv
yuqarrifuu
يُقَرِّفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuqarrifna
يُقَرِّفنَ
de (f) - nutid
qarrafna
قَرَّفنَ
de (f) - dåtid
yuqarrifna
يُقَرِّفنَ
de (f) - subjunktiv
yuqarrifna
يُقَرِّفنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuqarrifaani
تُقَرِّفَانِ
ni två - nutid
qarraftumaa
قَرَّفتُمَا
ni två - dåtid
tuqarrifaa
تُقَرِّفَا
ni två - subjunktiv
tuqarrifaa
تُقَرِّفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuqarrifaani
يُقَرِّفَانِ
de två (m) - nutid
qarrafaa
قَرَّفَا
de två (m) - dåtid
yuqarrifaa
يُقَرِّفَا
de två (m) - subjunktiv
yuqarrifaa
يُقَرِّفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuqarrifaani
تُقَرِّفَانِ
de två (f) - nutid
qarrafataa
قَرَّفَتَا
de två (f) - dåtid
tuqarrifaa
تُقَرِّفَا
de två (f) - subjunktiv
tuqarrifaa
تُقَرِّفَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.