Böjningsformer av verbet 'att entusiasmera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uHammisu
أُحَمِّسُ
jag - nutid
Hammastu
حَمَّستُ
jag - dåtid
'uHammis
أُحَمِّس
jag - subjunktiv
'uHammis
أُحَمِّس
jag - jussiv
du (m)
tuHammisu
تُحَمِّسُ
du (m) - nutid
Hammasta
حَمَّستَ
du (m) - dåtid
tuHammis
تُحَمِّس
du (m) - subjunktiv
tuHammis
تُحَمِّس
du (m) - jussiv
du (f)
tuHammisiina
تُحَمِّسِينَ
du (f) - nutid
Hammasti
حَمَّستِ
du (f) - dåtid
tuHammisii
تُحَمِّسِي
du (f) - subjunktiv
tuHammisii
تُحَمِّسِي
du (f) - jussiv
han
yuHammisu
يُحَمِّسُ
han - nutid
Hammasa
حَمَّسَ
han - dåtid
yuHammis
يُحَمِّس
han - subjunktiv
yuHammis
يُحَمِّس
han - jussiv
hon
tuHammisu
تُحَمِّسُ
hon - nutid
Hammasat
حَمَّسَت
hon - dåtid
tuHammis
تُحَمِّس
hon - subjunktiv
tuHammis
تُحَمِّس
hon - jussiv
vi
nuHammisu
نُحَمِّسُ
vi - nutid
Hammasnaa
حَمَّسنَا
vi - dåtid
nuHammis
نُحَمِّس
vi - subjunktiv
nuHammis
نُحَمِّس
vi - jussiv
ni (m)
tuHammisuuna
تُحَمِّسُونَ
ni (m) - nutid
Hammastum
حَمَّستُم
ni (m) - dåtid
tuHammisuu
تُحَمِّسُوا
ni (m) - subjunktiv
tuHammisuu
تُحَمِّسُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuHammisna
تُحَمِّسنَ
ni (f) - nutid
Hammastunna
حَمَّستُنَّ
ni (f) - dåtid
tuHammisna
تُحَمِّسنَ
ni (f) - subjunktiv
tuHammisna
تُحَمِّسنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuHammisuuna
يُحَمِّسُونَ
de (m) - nutid
Hammasuu
حَمَّسُوا
de (m) - dåtid
yuHammisuu
يُحَمِّسُوا
de (m) - subjunktiv
yuHammisuu
يُحَمِّسُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuHammisna
يُحَمِّسنَ
de (f) - nutid
Hammasna
حَمَّسنَ
de (f) - dåtid
yuHammisna
يُحَمِّسنَ
de (f) - subjunktiv
yuHammisna
يُحَمِّسنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuHammisaani
تُحَمِّسَانِ
ni två - nutid
Hammastumaa
حَمَّستُمَا
ni två - dåtid
tuHammisaa
تُحَمِّسَا
ni två - subjunktiv
tuHammisaa
تُحَمِّسَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuHammisaani
يُحَمِّسَانِ
de två (m) - nutid
Hammasaa
حَمَّسَا
de två (m) - dåtid
yuHammisaa
يُحَمِّسَا
de två (m) - subjunktiv
yuHammisaa
يُحَمِّسَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuHammisaani
تُحَمِّسَانِ
de två (f) - nutid
Hammasataa
حَمَّسَتَا
de två (f) - dåtid
tuHammisaa
تُحَمِّسَا
de två (f) - subjunktiv
tuHammisaa
تُحَمِّسَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.