Böjningsformer av verbet 'att skrämma'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ura33ibu
أُرَعِّبُ
jag - nutid
ra33abtu
رَعَّبتُ
jag - dåtid
'ura33ib
أُرَعِّب
jag - subjunktiv
'ura33ib
أُرَعِّب
jag - jussiv
du (m)
tura33ibu
تُرَعِّبُ
du (m) - nutid
ra33abta
رَعَّبتَ
du (m) - dåtid
tura33ib
تُرَعِّب
du (m) - subjunktiv
tura33ib
تُرَعِّب
du (m) - jussiv
du (f)
tura33ibiina
تُرَعِّبِينَ
du (f) - nutid
ra33abti
رَعَّبتِ
du (f) - dåtid
tura33ibii
تُرَعِّبِي
du (f) - subjunktiv
tura33ibii
تُرَعِّبِي
du (f) - jussiv
han
yura33ibu
يُرَعِّبُ
han - nutid
ra33aba
رَعَّبَ
han - dåtid
yura33ib
يُرَعِّب
han - subjunktiv
yura33ib
يُرَعِّب
han - jussiv
hon
tura33ibu
تُرَعِّبُ
hon - nutid
ra33abat
رَعَّبَت
hon - dåtid
tura33ib
تُرَعِّب
hon - subjunktiv
tura33ib
تُرَعِّب
hon - jussiv
vi
nura33ibu
نُرَعِّبُ
vi - nutid
ra33abnaa
رَعَّبنَا
vi - dåtid
nura33ib
نُرَعِّب
vi - subjunktiv
nura33ib
نُرَعِّب
vi - jussiv
ni (m)
tura33ibuuna
تُرَعِّبُونَ
ni (m) - nutid
ra33abtum
رَعَّبتُم
ni (m) - dåtid
tura33ibuu
تُرَعِّبُوا
ni (m) - subjunktiv
tura33ibuu
تُرَعِّبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tura33ibna
تُرَعِّبنَ
ni (f) - nutid
ra33abtunna
رَعَّبتُنَّ
ni (f) - dåtid
tura33ibna
تُرَعِّبنَ
ni (f) - subjunktiv
tura33ibna
تُرَعِّبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yura33ibuuna
يُرَعِّبُونَ
de (m) - nutid
ra33abuu
رَعَّبُوا
de (m) - dåtid
yura33ibuu
يُرَعِّبُوا
de (m) - subjunktiv
yura33ibuu
يُرَعِّبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yura33ibna
يُرَعِّبنَ
de (f) - nutid
ra33abna
رَعَّبنَ
de (f) - dåtid
yura33ibna
يُرَعِّبنَ
de (f) - subjunktiv
yura33ibna
يُرَعِّبنَ
de (f) - jussiv
ni två
tura33ibaani
تُرَعِّبَانِ
ni två - nutid
ra33abtumaa
رَعَّبتُمَا
ni två - dåtid
tura33ibaa
تُرَعِّبَا
ni två - subjunktiv
tura33ibaa
تُرَعِّبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yura33ibaani
يُرَعِّبَانِ
de två (m) - nutid
ra33abaa
رَعَّبَا
de två (m) - dåtid
yura33ibaa
يُرَعِّبَا
de två (m) - subjunktiv
yura33ibaa
يُرَعِّبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tura33ibaani
تُرَعِّبَانِ
de två (f) - nutid
ra33abataa
رَعَّبَتَا
de två (f) - dåtid
tura33ibaa
تُرَعِّبَا
de två (f) - subjunktiv
tura33ibaa
تُرَعِّبَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.