Böjningsformer av verbet 'att cirkulera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aTuufu
أَطُوفُ
jag - nutid
Tuftu
طُفتُ
jag - dåtid
'aTufa
أَطُفَ
jag - subjunktiv
'aTuf
أَطُف
jag - jussiv
du (m)
taTuufu
تَطُوفُ
du (m) - nutid
Tufta
طُفتَ
du (m) - dåtid
taTufa
تَطُفَ
du (m) - subjunktiv
taTuf
تَطُف
du (m) - jussiv
du (f)
taTuufiina
تَطُوفِينَ
du (f) - nutid
Tufti
طُفتِ
du (f) - dåtid
taTuufii
تَطُوفِي
du (f) - subjunktiv
taTuufii
تَطُوفِي
du (f) - jussiv
han
yaTuufu
يَطُوفُ
han - nutid
Taafa
طَافَ
han - dåtid
yaTufa
يَطُفَ
han - subjunktiv
yaTuf
يَطُف
han - jussiv
hon
taTuufu
تَطُوفُ
hon - nutid
Taafat
طَافَت
hon - dåtid
taTufa
تَطُفَ
hon - subjunktiv
taTuf
تَطُف
hon - jussiv
vi
naTuufu
نَطُوفُ
vi - nutid
Tufnaa
طُفنَا
vi - dåtid
naTufa
نَطُفَ
vi - subjunktiv
naTuf
نَطُف
vi - jussiv
ni (m)
taTuufuuna
تَطُوفُونَ
ni (m) - nutid
Tuftum
طُفتُم
ni (m) - dåtid
taTuufuu
تَطُوفُوا
ni (m) - subjunktiv
taTuufuu
تَطُوفُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taTufna
تَطُفنَ
ni (f) - nutid
Tuftunna
طُفتُنَّ
ni (f) - dåtid
taTufna
تَطُفنَ
ni (f) - subjunktiv
taTufna
تَطُفنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaTuufuuna
يَطُوفُونَ
de (m) - nutid
Taafuu
طَافُوا
de (m) - dåtid
yaTuufuu
يَطُوفُوا
de (m) - subjunktiv
yaTuufuu
يَطُوفُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaTufna
يَطُفنَ
de (f) - nutid
Tufna
طُفنَ
de (f) - dåtid
yaTufna
يَطُفنَ
de (f) - subjunktiv
yaTufna
يَطُفنَ
de (f) - jussiv
ni två
taTuufaani
تَطُوفَانِ
ni två - nutid
Tuftumaa
طُفتُمَا
ni två - dåtid
taTufaa
تَطُفَا
ni två - subjunktiv
taTufaa
تَطُفَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaTuufaani
يَطُوفَانِ
de två (m) - nutid
Tufaa
طُفَا
de två (m) - dåtid
yaTufaa
يَطُفَا
de två (m) - subjunktiv
yaTufaa
يَطُفَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taTuufaani
تَطُوفَانِ
de två (f) - nutid
Tufataa
طُفَتَا
de två (f) - dåtid
taTufaa
تَطُفَا
de två (f) - subjunktiv
taTufaa
تَطُفَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
Tuf
طُف
du (m) - imperativ
du (f)
Tuufii
طُوفِي
du (f) - imperativ
du (dual)
Tuufaa
طُوفَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
Tuufuu
طُوفُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
Tufna
طُفنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.