Böjningsformer av verbet 'att segla'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ubHiru
أُبحِرُ
jag - nutid
'abHartu
أَبحَرتُ
jag - dåtid
'ubHir
أُبحِر
jag - subjunktiv
'ubHir
أُبحِر
jag - jussiv
du (m)
tubHiru
تُبحِرُ
du (m) - nutid
'abHarta
أَبحَرتَ
du (m) - dåtid
tubHir
تُبحِر
du (m) - subjunktiv
tubHir
تُبحِر
du (m) - jussiv
du (f)
tubHiriina
تُبحِرِينَ
du (f) - nutid
'abHarti
أَبحَرتِ
du (f) - dåtid
tubHirii
تُبحِرِي
du (f) - subjunktiv
tubHirii
تُبحِرِي
du (f) - jussiv
han
yubHiru
يُبحِرُ
han - nutid
'abHara
أَبحَرَ
han - dåtid
yubHir
يُبحِر
han - subjunktiv
yubHir
يُبحِر
han - jussiv
hon
tubHiru
تُبحِرُ
hon - nutid
'abHarat
أَبحَرَت
hon - dåtid
tubHir
تُبحِر
hon - subjunktiv
tubHir
تُبحِر
hon - jussiv
vi
nubHiru
نُبحِرُ
vi - nutid
'abHarnaa
أَبحَرنَا
vi - dåtid
nubHir
نُبحِر
vi - subjunktiv
nubHir
نُبحِر
vi - jussiv
ni (m)
tubHiruuna
تُبحِرُونَ
ni (m) - nutid
'abHartum
أَبحَرتُم
ni (m) - dåtid
tubHiruu
تُبحِرُوا
ni (m) - subjunktiv
tubHiruu
تُبحِرُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tubHirna
تُبحِرنَ
ni (f) - nutid
'abHartunna
أَبحَرتُنَّ
ni (f) - dåtid
tubHirna
تُبحِرنَ
ni (f) - subjunktiv
tubHirna
تُبحِرنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yubHiruuna
يُبحِرُونَ
de (m) - nutid
'abHaruu
أَبحَرُوا
de (m) - dåtid
yubHiruu
يُبحِرُوا
de (m) - subjunktiv
yubHiruu
يُبحِرُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yubHirna
يُبحِرنَ
de (f) - nutid
'abHarna
أَبحَرنَ
de (f) - dåtid
yubHirna
يُبحِرنَ
de (f) - subjunktiv
yubHirna
يُبحِرنَ
de (f) - jussiv
ni två
tubHiraani
تُبحِرَانِ
ni två - nutid
'abHartumaa
أَبحَرتُمَا
ni två - dåtid
tubHiraa
تُبحِرَا
ni två - subjunktiv
tubHiraa
تُبحِرَا
ni två - jussiv
de två (m)
yubHiraani
يُبحِرَانِ
de två (m) - nutid
'abHaraa
أَبحَرَا
de två (m) - dåtid
yubHiraa
يُبحِرَا
de två (m) - subjunktiv
yubHiraa
يُبحِرَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tubHiraani
تُبحِرَانِ
de två (f) - nutid
'abHarataa
أَبحَرَتَا
de två (f) - dåtid
tubHiraa
تُبحِرَا
de två (f) - subjunktiv
tubHiraa
تُبحِرَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.