Böjningsformer av verbet 'att fortsätta, hÃ¥lla fast vid'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ulaazimu
أُلَازِمُ
jag - nutid
laazamtu
لَازَمتُ
jag - dåtid
'ulaazim
أُلَازِم
jag - subjunktiv
'ulaazim
أُلَازِم
jag - jussiv
du (m)
tulaazimu
تُلَازِمُ
du (m) - nutid
laazamta
لَازَمتَ
du (m) - dåtid
tulaazim
تُلَازِم
du (m) - subjunktiv
tulaazim
تُلَازِم
du (m) - jussiv
du (f)
tulaazimiina
تُلَازِمِينَ
du (f) - nutid
laazamti
لَازَمتِ
du (f) - dåtid
tulaazimii
تُلَازِمِي
du (f) - subjunktiv
tulaazimii
تُلَازِمِي
du (f) - jussiv
han
yulaazimu
يُلَازِمُ
han - nutid
laazama
لَازَمَ
han - dåtid
yulaazim
يُلَازِم
han - subjunktiv
yulaazim
يُلَازِم
han - jussiv
hon
tulaazimu
تُلَازِمُ
hon - nutid
laazamat
لَازَمَت
hon - dåtid
tulaazim
تُلَازِم
hon - subjunktiv
tulaazim
تُلَازِم
hon - jussiv
vi
nulaazimu
نُلَازِمُ
vi - nutid
laazamnaa
لَازَمنَا
vi - dåtid
nulaazim
نُلَازِم
vi - subjunktiv
nulaazim
نُلَازِم
vi - jussiv
ni (m)
tulaazimuuna
تُلَازِمُونَ
ni (m) - nutid
laazamtum
لَازَمتُم
ni (m) - dåtid
tulaazimuu
تُلَازِمُوا
ni (m) - subjunktiv
tulaazimuu
تُلَازِمُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tulaazimna
تُلَازِمنَ
ni (f) - nutid
laazamtunna
لَازَمتُنَّ
ni (f) - dåtid
tulaazimna
تُلَازِمنَ
ni (f) - subjunktiv
tulaazimna
تُلَازِمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yulaazimuuna
يُلَازِمُونَ
de (m) - nutid
laazamuu
لَازَمُوا
de (m) - dåtid
yulaazimuu
يُلَازِمُوا
de (m) - subjunktiv
yulaazimuu
يُلَازِمُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yulaazimna
يُلَازِمنَ
de (f) - nutid
laazamna
لَازَمنَ
de (f) - dåtid
yulaazimna
يُلَازِمنَ
de (f) - subjunktiv
yulaazimna
يُلَازِمنَ
de (f) - jussiv
ni två
tulaazimaani
تُلَازِمَانِ
ni två - nutid
laazamtumaa
لَازَمتُمَا
ni två - dåtid
tulaazimaa
تُلَازِمَا
ni två - subjunktiv
tulaazimaa
تُلَازِمَا
ni två - jussiv
de två (m)
yulaazimaani
يُلَازِمَانِ
de två (m) - nutid
laazamaa
لَازَمَا
de två (m) - dåtid
yulaazimaa
يُلَازِمَا
de två (m) - subjunktiv
yulaazimaa
يُلَازِمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tulaazimaani
تُلَازِمَانِ
de två (f) - nutid
laazamataa
لَازَمَتَا
de två (f) - dåtid
tulaazimaa
تُلَازِمَا
de två (f) - subjunktiv
tulaazimaa
تُلَازِمَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.