Böjningsformer av verbet 'att nÃ¥, uppnÃ¥'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'udriku
أُدرِكُ
jag - nutid
'adraktu
أَدرَكتُ
jag - dåtid
'udrik
أُدرِك
jag - subjunktiv
'udrik
أُدرِك
jag - jussiv
du (m)
tudriku
تُدرِكُ
du (m) - nutid
'adrakta
أَدرَكتَ
du (m) - dåtid
tudrik
تُدرِك
du (m) - subjunktiv
tudrik
تُدرِك
du (m) - jussiv
du (f)
tudrikiina
تُدرِكِينَ
du (f) - nutid
'adrakti
أَدرَكتِ
du (f) - dåtid
tudrikii
تُدرِكِي
du (f) - subjunktiv
tudrikii
تُدرِكِي
du (f) - jussiv
han
yudriku
يُدرِكُ
han - nutid
'adraka
أَدرَكَ
han - dåtid
yudrik
يُدرِك
han - subjunktiv
yudrik
يُدرِك
han - jussiv
hon
tudriku
تُدرِكُ
hon - nutid
'adrakat
أَدرَكَت
hon - dåtid
tudrik
تُدرِك
hon - subjunktiv
tudrik
تُدرِك
hon - jussiv
vi
nudriku
نُدرِكُ
vi - nutid
'adraknaa
أَدرَكنَا
vi - dåtid
nudrik
نُدرِك
vi - subjunktiv
nudrik
نُدرِك
vi - jussiv
ni (m)
tudrikuuna
تُدرِكُونَ
ni (m) - nutid
'adraktum
أَدرَكتُم
ni (m) - dåtid
tudrikuu
تُدرِكُوا
ni (m) - subjunktiv
tudrikuu
تُدرِكُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tudrikna
تُدرِكنَ
ni (f) - nutid
'adraktunna
أَدرَكتُنَّ
ni (f) - dåtid
tudrikna
تُدرِكنَ
ni (f) - subjunktiv
tudrikna
تُدرِكنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yudrikuuna
يُدرِكُونَ
de (m) - nutid
'adrakuu
أَدرَكُوا
de (m) - dåtid
yudrikuu
يُدرِكُوا
de (m) - subjunktiv
yudrikuu
يُدرِكُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yudrikna
يُدرِكنَ
de (f) - nutid
'adrakna
أَدرَكنَ
de (f) - dåtid
yudrikna
يُدرِكنَ
de (f) - subjunktiv
yudrikna
يُدرِكنَ
de (f) - jussiv
ni två
tudrikaani
تُدرِكَانِ
ni två - nutid
'adraktumaa
أَدرَكتُمَا
ni två - dåtid
tudrikaa
تُدرِكَا
ni två - subjunktiv
tudrikaa
تُدرِكَا
ni två - jussiv
de två (m)
yudrikaani
يُدرِكَانِ
de två (m) - nutid
'adrakaa
أَدرَكَا
de två (m) - dåtid
yudrikaa
يُدرِكَا
de två (m) - subjunktiv
yudrikaa
يُدرِكَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tudrikaani
تُدرِكَانِ
de två (f) - nutid
'adrakataa
أَدرَكَتَا
de två (f) - dåtid
tudrikaa
تُدرِكَا
de två (f) - subjunktiv
tudrikaa
تُدرِكَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.