Böjningsformer av verbet 'att stirra'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uHaddiqu
أُحَدِّقُ
jag - nutid
Haddaqtu
حَدَّقتُ
jag - dåtid
'uHaddiq
أُحَدِّق
jag - subjunktiv
'uHaddiq
أُحَدِّق
jag - jussiv
du (m)
tuHaddiqu
تُحَدِّقُ
du (m) - nutid
Haddaqta
حَدَّقتَ
du (m) - dåtid
tuHaddiq
تُحَدِّق
du (m) - subjunktiv
tuHaddiq
تُحَدِّق
du (m) - jussiv
du (f)
tuHaddiqiina
تُحَدِّقِينَ
du (f) - nutid
Haddaqti
حَدَّقتِ
du (f) - dåtid
tuHaddiqii
تُحَدِّقِي
du (f) - subjunktiv
tuHaddiqii
تُحَدِّقِي
du (f) - jussiv
han
yuHaddiqu
يُحَدِّقُ
han - nutid
Haddaqa
حَدَّقَ
han - dåtid
yuHaddiq
يُحَدِّق
han - subjunktiv
yuHaddiq
يُحَدِّق
han - jussiv
hon
tuHaddiqu
تُحَدِّقُ
hon - nutid
Haddaqat
حَدَّقَت
hon - dåtid
tuHaddiq
تُحَدِّق
hon - subjunktiv
tuHaddiq
تُحَدِّق
hon - jussiv
vi
nuHaddiqu
نُحَدِّقُ
vi - nutid
Haddaqnaa
حَدَّقنَا
vi - dåtid
nuHaddiq
نُحَدِّق
vi - subjunktiv
nuHaddiq
نُحَدِّق
vi - jussiv
ni (m)
tuHaddiquuna
تُحَدِّقُونَ
ni (m) - nutid
Haddaqtum
حَدَّقتُم
ni (m) - dåtid
tuHaddiquu
تُحَدِّقُوا
ni (m) - subjunktiv
tuHaddiquu
تُحَدِّقُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuHaddiqna
تُحَدِّقنَ
ni (f) - nutid
Haddaqtunna
حَدَّقتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuHaddiqna
تُحَدِّقنَ
ni (f) - subjunktiv
tuHaddiqna
تُحَدِّقنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuHaddiquuna
يُحَدِّقُونَ
de (m) - nutid
Haddaquu
حَدَّقُوا
de (m) - dåtid
yuHaddiquu
يُحَدِّقُوا
de (m) - subjunktiv
yuHaddiquu
يُحَدِّقُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuHaddiqna
يُحَدِّقنَ
de (f) - nutid
Haddaqna
حَدَّقنَ
de (f) - dåtid
yuHaddiqna
يُحَدِّقنَ
de (f) - subjunktiv
yuHaddiqna
يُحَدِّقنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuHaddiqaani
تُحَدِّقَانِ
ni två - nutid
Haddaqtumaa
حَدَّقتُمَا
ni två - dåtid
tuHaddiqaa
تُحَدِّقَا
ni två - subjunktiv
tuHaddiqaa
تُحَدِّقَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuHaddiqaani
يُحَدِّقَانِ
de två (m) - nutid
Haddaqaa
حَدَّقَا
de två (m) - dåtid
yuHaddiqaa
يُحَدِّقَا
de två (m) - subjunktiv
yuHaddiqaa
يُحَدِّقَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuHaddiqaani
تُحَدِّقَانِ
de två (f) - nutid
Haddaqataa
حَدَّقَتَا
de två (f) - dåtid
tuHaddiqaa
تُحَدِّقَا
de två (f) - subjunktiv
tuHaddiqaa
تُحَدِّقَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.