Böjningsformer av verbet 'att stÃ¥ fast'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aSmidu
أَصمِدُ
jag - nutid
Samadtu
صَمَدتُ
jag - dåtid
'aSmida
أَصمِدَ
jag - subjunktiv
'aSmid
أَصمِد
jag - jussiv
du (m)
taSmidu
تَصمِدُ
du (m) - nutid
Samadta
صَمَدتَ
du (m) - dåtid
taSmida
تَصمِدَ
du (m) - subjunktiv
taSmid
تَصمِد
du (m) - jussiv
du (f)
taSmidiina
تَصمِدِينَ
du (f) - nutid
Samadti
صَمَدتِ
du (f) - dåtid
taSmidii
تَصمِدِي
du (f) - subjunktiv
taSmidii
تَصمِدِي
du (f) - jussiv
han
yaSmidu
يَصمِدُ
han - nutid
Samada
صَمَدَ
han - dåtid
yaSmida
يَصمِدَ
han - subjunktiv
yaSmid
يَصمِد
han - jussiv
hon
taSmidu
تَصمِدُ
hon - nutid
Samadat
صَمَدَت
hon - dåtid
taSmida
تَصمِدَ
hon - subjunktiv
taSmid
تَصمِد
hon - jussiv
vi
naSmidu
نَصمِدُ
vi - nutid
Samadnaa
صَمَدنَا
vi - dåtid
naSmida
نَصمِدَ
vi - subjunktiv
naSmid
نَصمِد
vi - jussiv
ni (m)
taSmiduuna
تَصمِدُونَ
ni (m) - nutid
Samadtum
صَمَدتُم
ni (m) - dåtid
taSmiduu
تَصمِدُوا
ni (m) - subjunktiv
taSmiduu
تَصمِدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taSmidna
تَصمِدنَ
ni (f) - nutid
Samadtunna
صَمَدتُنَّ
ni (f) - dåtid
taSmidna
تَصمِدنَ
ni (f) - subjunktiv
taSmidna
تَصمِدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaSmiduuna
يَصمِدُونَ
de (m) - nutid
Samaduu
صَمَدُوا
de (m) - dåtid
yaSmiduu
يَصمِدُوا
de (m) - subjunktiv
yaSmiduu
يَصمِدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaSmidna
يَصمِدنَ
de (f) - nutid
Samadna
صَمَدنَ
de (f) - dåtid
yaSmidna
يَصمِدنَ
de (f) - subjunktiv
yaSmidna
يَصمِدنَ
de (f) - jussiv
ni två
taSmidaani
تَصمِدَانِ
ni två - nutid
Samadtumaa
صَمَدتُمَا
ni två - dåtid
taSmidaa
تَصمِدَا
ni två - subjunktiv
taSmidaa
تَصمِدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaSmidaani
يَصمِدَانِ
de två (m) - nutid
Samadaa
صَمَدَا
de två (m) - dåtid
yaSmidaa
يَصمِدَا
de två (m) - subjunktiv
yaSmidaa
يَصمِدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taSmidaani
تَصمِدَانِ
de två (f) - nutid
Samadataa
صَمَدَتَا
de två (f) - dåtid
taSmidaa
تَصمِدَا
de två (f) - subjunktiv
taSmidaa
تَصمِدَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iSmid
إِصمِد
du (m) - imperativ
du (f)
'iSmidii
إِصمِدِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iSmidaa
إِصمِدَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iSmiduu
إِصمِدُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iSmidna
إِصمِدنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.