Böjningsformer av verbet 'att flyta, simma'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'a3uumu
أَعُومُ
jag - nutid
3umtu
عُمتُ
jag - dåtid
'a3uma
أَعُمَ
jag - subjunktiv
'a3um
أَعُم
jag - jussiv
du (m)
ta3uumu
تَعُومُ
du (m) - nutid
3umta
عُمتَ
du (m) - dåtid
ta3uma
تَعُمَ
du (m) - subjunktiv
ta3um
تَعُم
du (m) - jussiv
du (f)
ta3uumiina
تَعُومِينَ
du (f) - nutid
3umti
عُمتِ
du (f) - dåtid
ta3uumii
تَعُومِي
du (f) - subjunktiv
ta3uumii
تَعُومِي
du (f) - jussiv
han
ya3uumu
يَعُومُ
han - nutid
3aama
عَامَ
han - dåtid
ya3uma
يَعُمَ
han - subjunktiv
ya3um
يَعُم
han - jussiv
hon
ta3uumu
تَعُومُ
hon - nutid
3aamat
عَامَت
hon - dåtid
ta3uma
تَعُمَ
hon - subjunktiv
ta3um
تَعُم
hon - jussiv
vi
na3uumu
نَعُومُ
vi - nutid
3umnaa
عُمنَا
vi - dåtid
na3uma
نَعُمَ
vi - subjunktiv
na3um
نَعُم
vi - jussiv
ni (m)
ta3uumuuna
تَعُومُونَ
ni (m) - nutid
3umtum
عُمتُم
ni (m) - dåtid
ta3uumuu
تَعُومُوا
ni (m) - subjunktiv
ta3uumuu
تَعُومُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
ta3umna
تَعُمنَ
ni (f) - nutid
3umtunna
عُمتُنَّ
ni (f) - dåtid
ta3umna
تَعُمنَ
ni (f) - subjunktiv
ta3umna
تَعُمنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
ya3uumuuna
يَعُومُونَ
de (m) - nutid
3aamuu
عَامُوا
de (m) - dåtid
ya3uumuu
يَعُومُوا
de (m) - subjunktiv
ya3uumuu
يَعُومُوا
de (m) - jussiv
de (f)
ya3umna
يَعُمنَ
de (f) - nutid
3umna
عُمنَ
de (f) - dåtid
ya3umna
يَعُمنَ
de (f) - subjunktiv
ya3umna
يَعُمنَ
de (f) - jussiv
ni två
ta3uumaani
تَعُومَانِ
ni två - nutid
3umtumaa
عُمتُمَا
ni två - dåtid
ta3umaa
تَعُمَا
ni två - subjunktiv
ta3umaa
تَعُمَا
ni två - jussiv
de två (m)
ya3uumaani
يَعُومَانِ
de två (m) - nutid
3umaa
عُمَا
de två (m) - dåtid
ya3umaa
يَعُمَا
de två (m) - subjunktiv
ya3umaa
يَعُمَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
ta3uumaani
تَعُومَانِ
de två (f) - nutid
3umataa
عُمَتَا
de två (f) - dåtid
ta3umaa
تَعُمَا
de två (f) - subjunktiv
ta3umaa
تَعُمَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
3um
عُم
du (m) - imperativ
du (f)
3uumii
عُومِي
du (f) - imperativ
du (dual)
3uumaa
عُومَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
3uumuu
عُومُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
3umna
عُمنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.