Böjningsformer av verbet 'att inkalla, mobilisera, rekrytera'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ujannidu
أُجَنِّدُ
jag - nutid
jannadtu
جَنَّدتُ
jag - dåtid
'ujannid
أُجَنِّد
jag - subjunktiv
'ujannid
أُجَنِّد
jag - jussiv
du (m)
tujannidu
تُجَنِّدُ
du (m) - nutid
jannadta
جَنَّدتَ
du (m) - dåtid
tujannid
تُجَنِّد
du (m) - subjunktiv
tujannid
تُجَنِّد
du (m) - jussiv
du (f)
tujannidiina
تُجَنِّدِينَ
du (f) - nutid
jannadti
جَنَّدتِ
du (f) - dåtid
tujannidii
تُجَنِّدِي
du (f) - subjunktiv
tujannidii
تُجَنِّدِي
du (f) - jussiv
han
yujannidu
يُجَنِّدُ
han - nutid
jannada
جَنَّدَ
han - dåtid
yujannid
يُجَنِّد
han - subjunktiv
yujannid
يُجَنِّد
han - jussiv
hon
tujannidu
تُجَنِّدُ
hon - nutid
jannadat
جَنَّدَت
hon - dåtid
tujannid
تُجَنِّد
hon - subjunktiv
tujannid
تُجَنِّد
hon - jussiv
vi
nujannidu
نُجَنِّدُ
vi - nutid
jannadnaa
جَنَّدنَا
vi - dåtid
nujannid
نُجَنِّد
vi - subjunktiv
nujannid
نُجَنِّد
vi - jussiv
ni (m)
tujanniduuna
تُجَنِّدُونَ
ni (m) - nutid
jannadtum
جَنَّدتُم
ni (m) - dåtid
tujanniduu
تُجَنِّدُوا
ni (m) - subjunktiv
tujanniduu
تُجَنِّدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tujannidna
تُجَنِّدنَ
ni (f) - nutid
jannadtunna
جَنَّدتُنَّ
ni (f) - dåtid
tujannidna
تُجَنِّدنَ
ni (f) - subjunktiv
tujannidna
تُجَنِّدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yujanniduuna
يُجَنِّدُونَ
de (m) - nutid
jannaduu
جَنَّدُوا
de (m) - dåtid
yujanniduu
يُجَنِّدُوا
de (m) - subjunktiv
yujanniduu
يُجَنِّدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yujannidna
يُجَنِّدنَ
de (f) - nutid
jannadna
جَنَّدنَ
de (f) - dåtid
yujannidna
يُجَنِّدنَ
de (f) - subjunktiv
yujannidna
يُجَنِّدنَ
de (f) - jussiv
ni två
tujannidaani
تُجَنِّدَانِ
ni två - nutid
jannadtumaa
جَنَّدتُمَا
ni två - dåtid
tujannidaa
تُجَنِّدَا
ni två - subjunktiv
tujannidaa
تُجَنِّدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yujannidaani
يُجَنِّدَانِ
de två (m) - nutid
jannadaa
جَنَّدَا
de två (m) - dåtid
yujannidaa
يُجَنِّدَا
de två (m) - subjunktiv
yujannidaa
يُجَنِّدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tujannidaani
تُجَنِّدَانِ
de två (f) - nutid
jannadataa
جَنَّدَتَا
de två (f) - dåtid
tujannidaa
تُجَنِّدَا
de två (f) - subjunktiv
tujannidaa
تُجَنِّدَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.