Böjningsformer av verbet 'att gilla, älska'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uHibbu
أُحِبُّ
jag - nutid
'aHabbtu
أَحَبّتُ
jag - dåtid
'uHbib
أُحبِب
jag - subjunktiv
'uHbib
أُحبِب
jag - jussiv
du (m)
tuHibbu
تُحِبُّ
du (m) - nutid
'aHabbta
أَحَبّتَ
du (m) - dåtid
tuHbib
تُحبِب
du (m) - subjunktiv
tuHbib
تُحبِب
du (m) - jussiv
du (f)
tuHibbiina
تُحِبِّينَ
du (f) - nutid
'aHabbti
أَحَبّتِ
du (f) - dåtid
tuHbibii
تُحبِبِي
du (f) - subjunktiv
tuHbibii
تُحبِبِي
du (f) - jussiv
han
yuHibbu
يُحِبُّ
han - nutid
'aHabba
أَحَبَّ
han - dåtid
yuHbib
يُحبِب
han - subjunktiv
yuHbib
يُحبِب
han - jussiv
hon
tuHibbu
تُحِبُّ
hon - nutid
'aHabbat
أَحَبَّت
hon - dåtid
tuHbib
تُحبِب
hon - subjunktiv
tuHbib
تُحبِب
hon - jussiv
vi
nuHibbu
نُحِبُّ
vi - nutid
'aHabbnaa
أَحَبّنَا
vi - dåtid
nuHbib
نُحبِب
vi - subjunktiv
nuHbib
نُحبِب
vi - jussiv
ni (m)
tuHibbuuna
تُحِبُّونَ
ni (m) - nutid
'aHabbtum
أَحَبّتُم
ni (m) - dåtid
tuHbibuu
تُحبِبُوا
ni (m) - subjunktiv
tuHbibuu
تُحبِبُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuHibbna
تُحِبّنَ
ni (f) - nutid
'aHabbtunna
أَحَبّتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuHbibna
تُحبِبنَ
ni (f) - subjunktiv
tuHbibna
تُحبِبنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuHibbuuna
يُحِبُّونَ
de (m) - nutid
'aHabbuu
أَحَبُّوا
de (m) - dåtid
yuHbibuu
يُحبِبُوا
de (m) - subjunktiv
yuHbibuu
يُحبِبُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuHibbna
يُحِبّنَ
de (f) - nutid
'aHabbna
أَحَبّنَ
de (f) - dåtid
yuHbibna
يُحبِبنَ
de (f) - subjunktiv
yuHbibna
يُحبِبنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuHibbaani
تُحِبَّانِ
ni två - nutid
'aHabbtumaa
أَحَبّتُمَا
ni två - dåtid
tuHbibaa
تُحبِبَا
ni två - subjunktiv
tuHbibaa
تُحبِبَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuHibbaani
يُحِبَّانِ
de två (m) - nutid
'aHabbaa
أَحَبَّا
de två (m) - dåtid
yuHbibaa
يُحبِبَا
de två (m) - subjunktiv
yuHbibaa
يُحبِبَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuHibbaani
تُحِبَّانِ
de två (f) - nutid
'aHabbataa
أَحَبَّتَا
de två (f) - dåtid
tuHbibaa
تُحبِبَا
de två (f) - subjunktiv
tuHbibaa
تُحبِبَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.