Böjningsformer av verbet 'att lura'


nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aHtaalu
أَحتَالُ
jag - nutid
'iHtaltu
إِحتَلتُ
jag - dåtid
'aHtawil
أَحتَوِل
jag - subjunktiv
'aHtawil
أَحتَوِل
jag - jussiv
du (m)
taHtaalu
تَحتَالُ
du (m) - nutid
'iHtalta
إِحتَلتَ
du (m) - dåtid
taHtawil
تَحتَوِل
du (m) - subjunktiv
taHtawil
تَحتَوِل
du (m) - jussiv
du (f)
taHtaaliina
تَحتَالِينَ
du (f) - nutid
'iHtalti
إِحتَلتِ
du (f) - dåtid
taHtawilii
تَحتَوِلِي
du (f) - subjunktiv
taHtawilii
تَحتَوِلِي
du (f) - jussiv
han
yaHtaalu
يَحتَالُ
han - nutid
'iHtaala
إِحتَالَ
han - dåtid
yaHtawil
يَحتَوِل
han - subjunktiv
yaHtawil
يَحتَوِل
han - jussiv
hon
taHtaalu
تَحتَالُ
hon - nutid
'iHtaalat
إِحتَالَت
hon - dåtid
taHtawil
تَحتَوِل
hon - subjunktiv
taHtawil
تَحتَوِل
hon - jussiv
vi
naHtaalu
نَحتَالُ
vi - nutid
'iHtalnaa
إِحتَلنَا
vi - dåtid
naHtawil
نَحتَوِل
vi - subjunktiv
naHtawil
نَحتَوِل
vi - jussiv
ni (m)
taHtaaluuna
تَحتَالُونَ
ni (m) - nutid
'iHtaltum
إِحتَلتُم
ni (m) - dåtid
taHtawiluu
تَحتَوِلُوا
ni (m) - subjunktiv
taHtawiluu
تَحتَوِلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taHtalna
تَحتَلنَ
ni (f) - nutid
'iHtaltunna
إِحتَلتُنَّ
ni (f) - dåtid
taHtawilna
تَحتَوِلنَ
ni (f) - subjunktiv
taHtawilna
تَحتَوِلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaHtaaluuna
يَحتَالُونَ
de (m) - nutid
'iHtaaluu
إِحتَالُوا
de (m) - dåtid
yaHtawiluu
يَحتَوِلُوا
de (m) - subjunktiv
yaHtawiluu
يَحتَوِلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaHtalna
يَحتَلنَ
de (f) - nutid
'iHtalna
إِحتَلنَ
de (f) - dåtid
yaHtawilna
يَحتَوِلنَ
de (f) - subjunktiv
yaHtawilna
يَحتَوِلنَ
de (f) - jussiv
ni två
taHtaalaani
تَحتَالَانِ
ni två - nutid
'iHtaltumaa
إِحتَلتُمَا
ni två - dåtid
taHtawilaa
تَحتَوِلَا
ni två - subjunktiv
taHtawilaa
تَحتَوِلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaHtaalaani
يَحتَالَانِ
de två (m) - nutid
'iHtaalaa
إِحتَالَا
de två (m) - dåtid
yaHtawilaa
يَحتَوِلَا
de två (m) - subjunktiv
yaHtawilaa
يَحتَوِلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taHtaalaani
تَحتَالَانِ
de två (f) - nutid
'iHtaalataa
إِحتَالَتَا
de två (f) - dåtid
taHtawilaa
تَحتَوِلَا
de två (f) - subjunktiv
taHtawilaa
تَحتَوِلَا
de två (f) - jussiv

Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.

Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.

Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.

Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.

Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.

Imperativ används vid uppmaningar.