Böjningsformer av verbet 'att silverplätera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'ufaDDiDu
أُفَضِّضُ
jag - nutid
faDDaDtu
فَضَّضتُ
jag - dåtid
'ufaDDiD
أُفَضِّض
jag - subjunktiv
'ufaDDiD
أُفَضِّض
jag - jussiv
du (m)
tufaDDiDu
تُفَضِّضُ
du (m) - nutid
faDDaDta
فَضَّضتَ
du (m) - dåtid
tufaDDiD
تُفَضِّض
du (m) - subjunktiv
tufaDDiD
تُفَضِّض
du (m) - jussiv
du (f)
tufaDDiDiina
تُفَضِّضِينَ
du (f) - nutid
faDDaDti
فَضَّضتِ
du (f) - dåtid
tufaDDiDii
تُفَضِّضِي
du (f) - subjunktiv
tufaDDiDii
تُفَضِّضِي
du (f) - jussiv
han
yufaDDiDu
يُفَضِّضُ
han - nutid
faDDaDa
فَضَّضَ
han - dåtid
yufaDDiD
يُفَضِّض
han - subjunktiv
yufaDDiD
يُفَضِّض
han - jussiv
hon
tufaDDiDu
تُفَضِّضُ
hon - nutid
faDDaDat
فَضَّضَت
hon - dåtid
tufaDDiD
تُفَضِّض
hon - subjunktiv
tufaDDiD
تُفَضِّض
hon - jussiv
vi
nufaDDiDu
نُفَضِّضُ
vi - nutid
faDDaDnaa
فَضَّضنَا
vi - dåtid
nufaDDiD
نُفَضِّض
vi - subjunktiv
nufaDDiD
نُفَضِّض
vi - jussiv
ni (m)
tufaDDiDuuna
تُفَضِّضُونَ
ni (m) - nutid
faDDaDtum
فَضَّضتُم
ni (m) - dåtid
tufaDDiDuu
تُفَضِّضُوا
ni (m) - subjunktiv
tufaDDiDuu
تُفَضِّضُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tufaDDiDna
تُفَضِّضنَ
ni (f) - nutid
faDDaDtunna
فَضَّضتُنَّ
ni (f) - dåtid
tufaDDiDna
تُفَضِّضنَ
ni (f) - subjunktiv
tufaDDiDna
تُفَضِّضنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yufaDDiDuuna
يُفَضِّضُونَ
de (m) - nutid
faDDaDuu
فَضَّضُوا
de (m) - dåtid
yufaDDiDuu
يُفَضِّضُوا
de (m) - subjunktiv
yufaDDiDuu
يُفَضِّضُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yufaDDiDna
يُفَضِّضنَ
de (f) - nutid
faDDaDna
فَضَّضنَ
de (f) - dåtid
yufaDDiDna
يُفَضِّضنَ
de (f) - subjunktiv
yufaDDiDna
يُفَضِّضنَ
de (f) - jussiv
ni två
tufaDDiDaani
تُفَضِّضَانِ
ni två - nutid
faDDaDtumaa
فَضَّضتُمَا
ni två - dåtid
tufaDDiDaa
تُفَضِّضَا
ni två - subjunktiv
tufaDDiDaa
تُفَضِّضَا
ni två - jussiv
de två (m)
yufaDDiDaani
يُفَضِّضَانِ
de två (m) - nutid
faDDaDaa
فَضَّضَا
de två (m) - dåtid
yufaDDiDaa
يُفَضِّضَا
de två (m) - subjunktiv
yufaDDiDaa
يُفَضِّضَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tufaDDiDaani
تُفَضِّضَانِ
de två (f) - nutid
faDDaDataa
فَضَّضَتَا
de två (f) - dåtid
tufaDDiDaa
تُفَضِّضَا
de två (f) - subjunktiv
tufaDDiDaa
تُفَضِّضَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.