Böjningsformer av verbet 'att ladda'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uHammilu
أُحَمِّلُ
jag - nutid
Hammaltu
حَمَّلتُ
jag - dåtid
'uHammil
أُحَمِّل
jag - subjunktiv
'uHammil
أُحَمِّل
jag - jussiv
du (m)
tuHammilu
تُحَمِّلُ
du (m) - nutid
Hammalta
حَمَّلتَ
du (m) - dåtid
tuHammil
تُحَمِّل
du (m) - subjunktiv
tuHammil
تُحَمِّل
du (m) - jussiv
du (f)
tuHammiliina
تُحَمِّلِينَ
du (f) - nutid
Hammalti
حَمَّلتِ
du (f) - dåtid
tuHammilii
تُحَمِّلِي
du (f) - subjunktiv
tuHammilii
تُحَمِّلِي
du (f) - jussiv
han
yuHammilu
يُحَمِّلُ
han - nutid
Hammala
حَمَّلَ
han - dåtid
yuHammil
يُحَمِّل
han - subjunktiv
yuHammil
يُحَمِّل
han - jussiv
hon
tuHammilu
تُحَمِّلُ
hon - nutid
Hammalat
حَمَّلَت
hon - dåtid
tuHammil
تُحَمِّل
hon - subjunktiv
tuHammil
تُحَمِّل
hon - jussiv
vi
nuHammilu
نُحَمِّلُ
vi - nutid
Hammalnaa
حَمَّلنَا
vi - dåtid
nuHammil
نُحَمِّل
vi - subjunktiv
nuHammil
نُحَمِّل
vi - jussiv
ni (m)
tuHammiluuna
تُحَمِّلُونَ
ni (m) - nutid
Hammaltum
حَمَّلتُم
ni (m) - dåtid
tuHammiluu
تُحَمِّلُوا
ni (m) - subjunktiv
tuHammiluu
تُحَمِّلُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tuHammilna
تُحَمِّلنَ
ni (f) - nutid
Hammaltunna
حَمَّلتُنَّ
ni (f) - dåtid
tuHammilna
تُحَمِّلنَ
ni (f) - subjunktiv
tuHammilna
تُحَمِّلنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuHammiluuna
يُحَمِّلُونَ
de (m) - nutid
Hammaluu
حَمَّلُوا
de (m) - dåtid
yuHammiluu
يُحَمِّلُوا
de (m) - subjunktiv
yuHammiluu
يُحَمِّلُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuHammilna
يُحَمِّلنَ
de (f) - nutid
Hammalna
حَمَّلنَ
de (f) - dåtid
yuHammilna
يُحَمِّلنَ
de (f) - subjunktiv
yuHammilna
يُحَمِّلنَ
de (f) - jussiv
ni två
tuHammilaani
تُحَمِّلَانِ
ni två - nutid
Hammaltumaa
حَمَّلتُمَا
ni två - dåtid
tuHammilaa
تُحَمِّلَا
ni två - subjunktiv
tuHammilaa
تُحَمِّلَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuHammilaani
يُحَمِّلَانِ
de två (m) - nutid
Hammalaa
حَمَّلَا
de två (m) - dåtid
yuHammilaa
يُحَمِّلَا
de två (m) - subjunktiv
yuHammilaa
يُحَمِّلَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tuHammilaani
تُحَمِّلَانِ
de två (f) - nutid
Hammalataa
حَمَّلَتَا
de två (f) - dåtid
tuHammilaa
تُحَمِّلَا
de två (f) - subjunktiv
tuHammilaa
تُحَمِّلَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.