Böjningsformer av verbet 'att ta av, ta bort'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'akhla3u
أَخلَعُ
jag - nutid
khala3tu
خَلَعتُ
jag - dåtid
'akhla3a
أَخلَعَ
jag - subjunktiv
'akhla3
أَخلَع
jag - jussiv
du (m)
takhla3u
تَخلَعُ
du (m) - nutid
khala3ta
خَلَعتَ
du (m) - dåtid
takhla3a
تَخلَعَ
du (m) - subjunktiv
takhla3
تَخلَع
du (m) - jussiv
du (f)
takhla3iina
تَخلَعِينَ
du (f) - nutid
khala3ti
خَلَعتِ
du (f) - dåtid
takhla3ii
تَخلَعِي
du (f) - subjunktiv
takhla3ii
تَخلَعِي
du (f) - jussiv
han
yakhla3u
يَخلَعُ
han - nutid
khala3a
خَلَعَ
han - dåtid
yakhla3a
يَخلَعَ
han - subjunktiv
yakhla3
يَخلَع
han - jussiv
hon
takhla3u
تَخلَعُ
hon - nutid
khala3at
خَلَعَت
hon - dåtid
takhla3a
تَخلَعَ
hon - subjunktiv
takhla3
تَخلَع
hon - jussiv
vi
nakhla3u
نَخلَعُ
vi - nutid
khala3naa
خَلَعنَا
vi - dåtid
nakhla3a
نَخلَعَ
vi - subjunktiv
nakhla3
نَخلَع
vi - jussiv
ni (m)
takhla3uuna
تَخلَعُونَ
ni (m) - nutid
khala3tum
خَلَعتُم
ni (m) - dåtid
takhla3uu
تَخلَعُوا
ni (m) - subjunktiv
takhla3uu
تَخلَعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
takhla3na
تَخلَعنَ
ni (f) - nutid
khala3tunna
خَلَعتُنَّ
ni (f) - dåtid
takhla3na
تَخلَعنَ
ni (f) - subjunktiv
takhla3na
تَخلَعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yakhla3uuna
يَخلَعُونَ
de (m) - nutid
khala3uu
خَلَعُوا
de (m) - dåtid
yakhla3uu
يَخلَعُوا
de (m) - subjunktiv
yakhla3uu
يَخلَعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yakhla3na
يَخلَعنَ
de (f) - nutid
khala3na
خَلَعنَ
de (f) - dåtid
yakhla3na
يَخلَعنَ
de (f) - subjunktiv
yakhla3na
يَخلَعنَ
de (f) - jussiv
ni två
takhla3aani
تَخلَعَانِ
ni två - nutid
khala3tumaa
خَلَعتُمَا
ni två - dåtid
takhla3aa
تَخلَعَا
ni två - subjunktiv
takhla3aa
تَخلَعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yakhla3aani
يَخلَعَانِ
de två (m) - nutid
khala3aa
خَلَعَا
de två (m) - dåtid
yakhla3aa
يَخلَعَا
de två (m) - subjunktiv
yakhla3aa
يَخلَعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
takhla3aani
تَخلَعَانِ
de två (f) - nutid
khala3ataa
خَلَعَتَا
de två (f) - dåtid
takhla3aa
تَخلَعَا
de två (f) - subjunktiv
takhla3aa
تَخلَعَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'ikhla3
إِخلَع
du (m) - imperativ
du (f)
'ikhla3ii
إِخلَعِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'ikhla3aa
إِخلَعَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'ikhla3uu
إِخلَعُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'ikhla3na
إِخلَعنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.