Böjningsformer av verbet 'att bli avbruten, bli avskuren'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'anqaTi3u
أَنقَطِعُ
jag - nutid
'inqaTa3tu
إِنقَطَعتُ
jag - dåtid
'anqaTi3
أَنقَطِع
jag - subjunktiv
'anqaTi3
أَنقَطِع
jag - jussiv
du (m)
tanqaTi3u
تَنقَطِعُ
du (m) - nutid
'inqaTa3ta
إِنقَطَعتَ
du (m) - dåtid
tanqaTi3
تَنقَطِع
du (m) - subjunktiv
tanqaTi3
تَنقَطِع
du (m) - jussiv
du (f)
tanqaTi3iina
تَنقَطِعِينَ
du (f) - nutid
'inqaTa3ti
إِنقَطَعتِ
du (f) - dåtid
tanqaTi3ii
تَنقَطِعِي
du (f) - subjunktiv
tanqaTi3ii
تَنقَطِعِي
du (f) - jussiv
han
yanqaTi3u
يَنقَطِعُ
han - nutid
'inqaTa3a
إِنقَطَعَ
han - dåtid
yanqaTi3
يَنقَطِع
han - subjunktiv
yanqaTi3
يَنقَطِع
han - jussiv
hon
tanqaTi3u
تَنقَطِعُ
hon - nutid
'inqaTa3at
إِنقَطَعَت
hon - dåtid
tanqaTi3
تَنقَطِع
hon - subjunktiv
tanqaTi3
تَنقَطِع
hon - jussiv
vi
nanqaTi3u
نَنقَطِعُ
vi - nutid
'inqaTa3naa
إِنقَطَعنَا
vi - dåtid
nanqaTi3
نَنقَطِع
vi - subjunktiv
nanqaTi3
نَنقَطِع
vi - jussiv
ni (m)
tanqaTi3uuna
تَنقَطِعُونَ
ni (m) - nutid
'inqaTa3tum
إِنقَطَعتُم
ni (m) - dåtid
tanqaTi3uu
تَنقَطِعُوا
ni (m) - subjunktiv
tanqaTi3uu
تَنقَطِعُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
tanqaTi3na
تَنقَطِعنَ
ni (f) - nutid
'inqaTa3tunna
إِنقَطَعتُنَّ
ni (f) - dåtid
tanqaTi3na
تَنقَطِعنَ
ni (f) - subjunktiv
tanqaTi3na
تَنقَطِعنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yanqaTi3uuna
يَنقَطِعُونَ
de (m) - nutid
'inqaTa3uu
إِنقَطَعُوا
de (m) - dåtid
yanqaTi3uu
يَنقَطِعُوا
de (m) - subjunktiv
yanqaTi3uu
يَنقَطِعُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yanqaTi3na
يَنقَطِعنَ
de (f) - nutid
'inqaTa3na
إِنقَطَعنَ
de (f) - dåtid
yanqaTi3na
يَنقَطِعنَ
de (f) - subjunktiv
yanqaTi3na
يَنقَطِعنَ
de (f) - jussiv
ni två
tanqaTi3aani
تَنقَطِعَانِ
ni två - nutid
'inqaTa3tumaa
إِنقَطَعتُمَا
ni två - dåtid
tanqaTi3aa
تَنقَطِعَا
ni två - subjunktiv
tanqaTi3aa
تَنقَطِعَا
ni två - jussiv
de två (m)
yanqaTi3aani
يَنقَطِعَانِ
de två (m) - nutid
'inqaTa3aa
إِنقَطَعَا
de två (m) - dåtid
yanqaTi3aa
يَنقَطِعَا
de två (m) - subjunktiv
yanqaTi3aa
يَنقَطِعَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
tanqaTi3aani
تَنقَطِعَانِ
de två (f) - nutid
'inqaTa3ataa
إِنقَطَعَتَا
de två (f) - dåtid
tanqaTi3aa
تَنقَطِعَا
de två (f) - subjunktiv
tanqaTi3aa
تَنقَطِعَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.