Böjningsformer av verbet 'att repetera'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'uraddidu
أُرَدِّدُ
jag - nutid
raddadtu
رَدَّدتُ
jag - dåtid
'uraddid
أُرَدِّد
jag - subjunktiv
'uraddid
أُرَدِّد
jag - jussiv
du (m)
turaddidu
تُرَدِّدُ
du (m) - nutid
raddadta
رَدَّدتَ
du (m) - dåtid
turaddid
تُرَدِّد
du (m) - subjunktiv
turaddid
تُرَدِّد
du (m) - jussiv
du (f)
turaddidiina
تُرَدِّدِينَ
du (f) - nutid
raddadti
رَدَّدتِ
du (f) - dåtid
turaddidii
تُرَدِّدِي
du (f) - subjunktiv
turaddidii
تُرَدِّدِي
du (f) - jussiv
han
yuraddidu
يُرَدِّدُ
han - nutid
raddada
رَدَّدَ
han - dåtid
yuraddid
يُرَدِّد
han - subjunktiv
yuraddid
يُرَدِّد
han - jussiv
hon
turaddidu
تُرَدِّدُ
hon - nutid
raddadat
رَدَّدَت
hon - dåtid
turaddid
تُرَدِّد
hon - subjunktiv
turaddid
تُرَدِّد
hon - jussiv
vi
nuraddidu
نُرَدِّدُ
vi - nutid
raddadnaa
رَدَّدنَا
vi - dåtid
nuraddid
نُرَدِّد
vi - subjunktiv
nuraddid
نُرَدِّد
vi - jussiv
ni (m)
turaddiduuna
تُرَدِّدُونَ
ni (m) - nutid
raddadtum
رَدَّدتُم
ni (m) - dåtid
turaddiduu
تُرَدِّدُوا
ni (m) - subjunktiv
turaddiduu
تُرَدِّدُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
turaddidna
تُرَدِّدنَ
ni (f) - nutid
raddadtunna
رَدَّدتُنَّ
ni (f) - dåtid
turaddidna
تُرَدِّدنَ
ni (f) - subjunktiv
turaddidna
تُرَدِّدنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yuraddiduuna
يُرَدِّدُونَ
de (m) - nutid
raddaduu
رَدَّدُوا
de (m) - dåtid
yuraddiduu
يُرَدِّدُوا
de (m) - subjunktiv
yuraddiduu
يُرَدِّدُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yuraddidna
يُرَدِّدنَ
de (f) - nutid
raddadna
رَدَّدنَ
de (f) - dåtid
yuraddidna
يُرَدِّدنَ
de (f) - subjunktiv
yuraddidna
يُرَدِّدنَ
de (f) - jussiv
ni två
turaddidaani
تُرَدِّدَانِ
ni två - nutid
raddadtumaa
رَدَّدتُمَا
ni två - dåtid
turaddidaa
تُرَدِّدَا
ni två - subjunktiv
turaddidaa
تُرَدِّدَا
ni två - jussiv
de två (m)
yuraddidaani
يُرَدِّدَانِ
de två (m) - nutid
raddadaa
رَدَّدَا
de två (m) - dåtid
yuraddidaa
يُرَدِّدَا
de två (m) - subjunktiv
yuraddidaa
يُرَدِّدَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
turaddidaani
تُرَدِّدَانِ
de två (f) - nutid
raddadataa
رَدَّدَتَا
de två (f) - dåtid
turaddidaa
تُرَدِّدَا
de två (f) - subjunktiv
turaddidaa
تُرَدِّدَا
de två (f) - jussiv
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.