Böjningsformer av verbet 'att förlÃ¥ta'
nutid
dåtid
subjunktiv
jussiv
jag
'aSfaHu
أَصفَحُ
jag - nutid
SafaHtu
صَفَحتُ
jag - dåtid
'aSfaHa
أَصفَحَ
jag - subjunktiv
'aSfaH
أَصفَح
jag - jussiv
du (m)
taSfaHu
تَصفَحُ
du (m) - nutid
SafaHta
صَفَحتَ
du (m) - dåtid
taSfaHa
تَصفَحَ
du (m) - subjunktiv
taSfaH
تَصفَح
du (m) - jussiv
du (f)
taSfaHiina
تَصفَحِينَ
du (f) - nutid
SafaHti
صَفَحتِ
du (f) - dåtid
taSfaHii
تَصفَحِي
du (f) - subjunktiv
taSfaHii
تَصفَحِي
du (f) - jussiv
han
yaSfaHu
يَصفَحُ
han - nutid
SafaHa
صَفَحَ
han - dåtid
yaSfaHa
يَصفَحَ
han - subjunktiv
yaSfaH
يَصفَح
han - jussiv
hon
taSfaHu
تَصفَحُ
hon - nutid
SafaHat
صَفَحَت
hon - dåtid
taSfaHa
تَصفَحَ
hon - subjunktiv
taSfaH
تَصفَح
hon - jussiv
vi
naSfaHu
نَصفَحُ
vi - nutid
SafaHnaa
صَفَحنَا
vi - dåtid
naSfaHa
نَصفَحَ
vi - subjunktiv
naSfaH
نَصفَح
vi - jussiv
ni (m)
taSfaHuuna
تَصفَحُونَ
ni (m) - nutid
SafaHtum
صَفَحتُم
ni (m) - dåtid
taSfaHuu
تَصفَحُوا
ni (m) - subjunktiv
taSfaHuu
تَصفَحُوا
ni (m) - jussiv
ni (f)
taSfaHna
تَصفَحنَ
ni (f) - nutid
SafaHtunna
صَفَحتُنَّ
ni (f) - dåtid
taSfaHna
تَصفَحنَ
ni (f) - subjunktiv
taSfaHna
تَصفَحنَ
ni (f) - jussiv
de (m)
yaSfaHuuna
يَصفَحُونَ
de (m) - nutid
SafaHuu
صَفَحُوا
de (m) - dåtid
yaSfaHuu
يَصفَحُوا
de (m) - subjunktiv
yaSfaHuu
يَصفَحُوا
de (m) - jussiv
de (f)
yaSfaHna
يَصفَحنَ
de (f) - nutid
SafaHna
صَفَحنَ
de (f) - dåtid
yaSfaHna
يَصفَحنَ
de (f) - subjunktiv
yaSfaHna
يَصفَحنَ
de (f) - jussiv
ni två
taSfaHaani
تَصفَحَانِ
ni två - nutid
SafaHtumaa
صَفَحتُمَا
ni två - dåtid
taSfaHaa
تَصفَحَا
ni två - subjunktiv
taSfaHaa
تَصفَحَا
ni två - jussiv
de två (m)
yaSfaHaani
يَصفَحَانِ
de två (m) - nutid
SafaHaa
صَفَحَا
de två (m) - dåtid
yaSfaHaa
يَصفَحَا
de två (m) - subjunktiv
yaSfaHaa
يَصفَحَا
de två (m) - jussiv
de två (f)
taSfaHaani
تَصفَحَانِ
de två (f) - nutid
SafaHataa
صَفَحَتَا
de två (f) - dåtid
taSfaHaa
تَصفَحَا
de två (f) - subjunktiv
taSfaHaa
تَصفَحَا
de två (f) - jussiv
Imperativ
du (m)
'iSfaH
إِصفَح
du (m) - imperativ
du (f)
'iSfaHii
إِصفَحِي
du (f) - imperativ
du (dual)
'iSfaHaa
إِصفَحَا
du (dual) - imperativ
ni (m)
'iSfaHuu
إِصفَحُوا
ni (m) - imperativ
ni (f)
'iSfaHna
إِصفَحنَ
ni (f) - imperativ
Verb i dåtid böjs genom att slutet ändras.
Verb i nutid böjs genom att både början och slutet av ordet ändras.
Den vanligaste nutidsformen är imperfekt indikativ, den kallas jag bara nutid i tabellen ovan.
Subjunktiv (som även kallas imperfekt subjunkiv) används efter subjunktivpartiklarna att och kommer inte att.
Jussiv (som även kallas imperfekt jussiv) används bland annat efter partikeln lam för att negera dåtid.
Imperativ används vid uppmaningar.